Marmotte Pyrénées

Alles over toertochten en cyclo's. In binnen- en buitenland.
Plaats reactie
chinook
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 132
Lid geworden op: ma 23 maart 2015 21:55
Fiets: sensa giuliaero
CTWT-lid: Ja

Marmotte Pyrénées

Bericht door chinook » vr 10 augustus 2018 12:28

Zijn er nog CTWT'ers die de Marmotte Pyrénées gaan rijden?

Plietje
Kinderzitje
Berichten: 16
Lid geworden op: di 16 april 2013 10:14
Fiets: Specialized Roubaix
CTWT-lid: Ja

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door Plietje » vr 10 augustus 2018 15:00

Is wel de bedoeling! Toevallig heb ik samen met mn gezinnetje 2 weken zomervakantie in Agos-Vidalos. Heb me dus gelijk maar ingeschreven voor de Marmotte

Gebruikersavatar
Proeme
Carbon Racefiets
Berichten: 1548
Lid geworden op: ma 04 augustus 2014 07:09
CTWT-lid: Ja

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door Proeme » vr 10 augustus 2018 21:57

Plietje schreef:
vr 10 augustus 2018 15:00
Toevallig
really?

chinook
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 132
Lid geworden op: ma 23 maart 2015 21:55
Fiets: sensa giuliaero
CTWT-lid: Ja

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door chinook » vr 10 augustus 2018 23:18

Zelf vertrek ik zondag met het gezin richting Bagneres-de-bigorre. En met toevallig ;-) ook ingeschreven.

Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door Goudhaantje » za 11 augustus 2018 19:05

Geen CTWT, maar wel van de partij!

chinook
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 132
Lid geworden op: ma 23 maart 2015 21:55
Fiets: sensa giuliaero
CTWT-lid: Ja

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door chinook » di 14 augustus 2018 06:30

Leuk Goudhaantje! Hopelijk fiets je net zo sterk als in je andere cyclos en is een podium plek mogelijk!

Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door Goudhaantje » di 14 augustus 2018 21:59

chinook schreef:
di 14 augustus 2018 06:30
Leuk Goudhaantje! Hopelijk fiets je net zo sterk als in je andere cyclos en is een podium plek mogelijk!
Thanks! Ik ga ervoor en hopelijk heb ik ook de goede vorm de 26e.

chinook
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 132
Lid geworden op: ma 23 maart 2015 21:55
Fiets: sensa giuliaero
CTWT-lid: Ja

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door chinook » zo 26 augustus 2018 17:30

Tijd 8:18, goed voor goud. 77ste in mijn leeftijd en 239st overal van de 1800 deelnemers... Wat een cyclo. Gouden limiet ligt hier iets scherper dan in de Alpen.
Bocht tot bocht verslag volgt nog.

Gebruikersavatar
Wombcat
Carbon Racefiets
Berichten: 1944
Lid geworden op: ma 17 december 2007 21:07
Fiets: Battaglin
CTWT-lid: Ja

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door Wombcat » zo 26 augustus 2018 18:16

:oke: Goedgedaan.

chinook
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 132
Lid geworden op: ma 23 maart 2015 21:55
Fiets: sensa giuliaero
CTWT-lid: Ja

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door chinook » ma 03 september 2018 21:33

Hier dan eindelijk een verslag van de marmotte Pyrenees.

Het toeval wilde dat deze cyclo precies in onze familie vakantie viel, zodoende was ik al ruim op tijd op locatie. Wel eens waar een dalletje veder naar het oosten, maar dat mocht de pret niet drukken.

De dagen van te voren had ik mooi de tijd om de Tourmalet te verkennen en het rondje Hourquette d'Ancizan (wat een naam…. Klim loopt beter dan het uitspreken van de klim) en de Aspin.

Ik telde alle afzonderlijke tijden die ik reed op deze klimmen bij elkaar zou op maakte een schatting van hoelang ik over de klim naar Luz ardiden zou doen en kwam toen tot de schokkende conclusie dat een gouden tijd (8:40) nog een hele opgave zou zijn….

Ik zag bijna nergens een punt waar ik echt tijd zou kunnen pakken zonder me helemaal op te blazen. Het enige puntje hoop was om vanaf de start er vol op te zitten tot aan de voet van de tourmalet en vanaf daar eigen tempo te gaan rijden.

Vrouw lief en de kinderen wilde mijn bevoorrading wel regelen. Dus afgesproken dat ze op een parkeerplaats zouden staan net buiten Sainte marie de Campan. Was 15 minuten vanaf de camping dus goed te doen voor ze en zo konden ze me bevoorraden als ik vanaf de Tourmalet kwam en voordat ik de tourmalet weer op zou gaan. Dat zou dan ongeveer 2:30 later zijn dus konden ze mooi terug naar de camping en ik was niet afhankelijk van de organisatie.. I love it when a plan comes together.

En zo werd het al snel 26 augustus…

Ik wilde vroeg bij de start zijn om een beetje vooraan te staan dus moesten we om 0600 weg rijden om om ongeveer 0645/0700 aan de start te staan. Lekker vroeg en lekker donker…. Daardoor nog bijn vol op een wild-zwijn gebost met de auto dus de hele familie was scherp toen we aan de start kwamen.

Volgens frans gebruik was de start precies 07:30…. o nee toch niet… eerst een hoop bla bla bla en toen eindelijk het start schot. En konden mijn vrouw en de kids weer naar de camping.

Ik ben meteen naar voren gereden om zo snel mogelijk naar de voet van de Tourmalet te rijden . Dat ging bijna volgens plan….alleen het stukje sparen sparen ging op dat moment niet echt op…

Tourmalet heerlijk eigen tempo gereden, wel door getrapt maar nergens de verzuring in want de dag zou nog lang zijn. Boven op de tourmalet had ik 20 minuten voorsprong op mijn 8:40 schema. Iets waar ik ook op gehoopt had ivm met de vermoeidheid die gedurende de rit nog wel om de hoek zou komen kijken. Afdalen is niet zo mijn ding maar die tourmalet loopt toch wel heerlijk. In de afdaling kreeg ik een bericht dat mijn persoonlijke verzorgingspost op de parkeerplaats stond (handig zo een elemnt Bolt die ja kan koppelen aan je telefoon). Gelukkig waren ze er net op tijd want ik was ook al bijna in Sainte marie de Campan… bij de auto ff snel wat eten in de zakken bidons vullen en weer gaan… Wat een stop, hier kunnen ze in de F1 nog wat van leren.

Het rondje Hourquette d'Ancizan en Aspin kon ik nog best aardige vermogens trappen, ik verloor nog geen power. Dat was mooi. Afdaling van die klim met die achterlijk naam is best een lastige (voor mij dan) hier verloor ik denk ik best wat tijd die ik gelukkig op de Aspin weer goed kon maken. Net voor de Top van de Aspin kreeg ik alweer een bericht dat soigneurs al weer klaar stonden, dit maal aan de overkant van de weg zodat ik zo de parkeerplaats naar rechts kon opsturen zonder de hele weg over te steken.. Pitstop verliep weer zeer goed zodat ik heel rap weer aan de tourmalet kon beginnen.

Mijn vrouw had besloten om naar Luz Saint Sauveur te rijden en moest dus met de auto de tourmalet over. Best leuk om onder weg naar boven even aangemoedigd te worden door de kids vanuit de auto.
Ik had har wel gewaarschuwd dat de afdaling van de tourmalet snel was en dat ze daar echt op moest passen voor de renners.
Eerste gedeelt van de tourmalet liep wel aardig, kon niet meer mijn vermogens halen van eerder op de dag maar ze waren nog steeds acceptabel.
Net voorbij Mongie was daar plots de vermoeidheid en de dreigende kramp, kortom eten en drinken moest weer volgens een strakker regime… Niet dat het veel hielp maar toch.. Wat wel hielp voor de laatste kilometers was het berichtje op de elemnt dat mijn vrouw geen enkele wielrenner in de afdaling had gezien, alleen op de klim zelf. Ze dacht dat het er ongeveer 300 waren. Dat gaf toch best een boost. En dus kwam ik al harkend (cadans was volledig weg). Afdaling liep goed, had alleen de pech dat ik een auto niet voorbij kon komen, hij bleef steeds gas geven als ik dat ook deed…

In Luz Saint Sauveur had ik nog steeds 20 minuten voorsprong op mijn schema en had dus weinig verloren na de “flits” start.

Klim naar Luz Ardiden had ik niet verkend en was voor mij dan ook nieuw.

Hier zat ik in een leuk groepje, en eigen tempo rijden was er niet meer bij. Dit was een spelletje geworden van elkaar er af rijden… Misschien stom maar ik liet me er wel door meeslepen. Uiteindelijk niet echt eigen tempo gereden maar gewoon geprobeerd in de groep te blijven. Laatste kilometers voelde ik met wat sterker worden en ben toen gewoon op kop gaan rijden en werd de groep steeds kleiner. Slot van de klim is echt leuk met al de haarspeld bochten en de finish volgende gelukkig snel.
Na de finish ben ik in het gras gaan liggen en had ik enkele minuten nodig om weer een beetje op adem te komen.

Eind tijd was 8:18 en ik was hier zeer tevreden over. 77Ste in mijn leeftijd en 239ste algemeen. Dit was typisch zo een dag dat alles klopte en lukte.

Al met al een geweldige Cyclo. Heb het idee dat de “gouden tijd limiet” hier iets scherper is dan in de Alpen.
Laatst gewijzigd door chinook op di 04 september 2018 04:22, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Rob T
Prince of Spain
Berichten: 22147
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 19:43
Fiets: PITON Scuro RS
CTWT-lid: Ja
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door Rob T » ma 03 september 2018 21:42

Leuk verslag. En zo te lezen goed gereden. Chapeau

Gebruikersavatar
MEG
Moderator
Berichten: 14689
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 20:52
Fiets: Red Bull Pro SL 300
CTWT-lid: Ja

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door MEG » di 04 september 2018 10:45

chinook schreef:
ma 03 september 2018 21:33
Het toeval wilde dat deze cyclo precies in onze familie vakantie viel
Dat soort toeval overkomt mij nu ook vaak. :lol:

Mooi verhaal. Deze cyclo staat inmiddels hoog op mijn lijstje.

Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door Goudhaantje » vr 07 september 2018 09:12

Altijd leuk om weer een nieuwe cyclo te ontdekken en zo hadden we besloten dit jaar niet weer de ORM te doen, al vond ik dat wel erg jammer, maar de Marmotte Pyrenees.

Na een eerdere tussenstop in de Dordogne, waren we woensdag aangekomen in Barèges en hebben we donderdag de klim Luz-Ardiden en de Tourmalet vanuit Luz verkend. Vrijdag zijn we naar Argelès-Gazost verhuist en hebben we alleen zaterdag nog een klein stukje gepeddeld samen met een ander stelletje die ook de Marmotte gingen rijden. Vervolgens zijn we de startbewijzen gaan ophalen en heb ik nog een startnummer voor het eerste startvak geregeld. Dat ging moeiteloos. Ik hoefde er bijna niet om te vragen.

Helaas had ik vrijdagavond last van mijn maag gekregen (niet van de zenuwen) en dat werd niet veel beter die zaterdag. De dagen daarvoor ook al wat last van mijn darmen gehad. Toen ik zaterdag ook maar een klein beetje extra aanzette op het lostraprondje werd ik meteen weer misselijk. :kots: Zaterdag ook weinig kunnen eten. Het was dus maar de vraag of ik zondag de Marmotte wel kon (uit)rijden. In ieder geval alle ambities laten varen voor een podium plaats.

Zondagochtend voelde ik mij gelukkig een stuk beter en ik besloot gewoon te kijken hoe het zou gaan. Als ik weer misselijk zou worden op de Tourmalet, dan zou ik omdraaien en de Marmotte niet uitrijden.

De start was zoals anderen ook schreven weer op z’n Frans en even na half 8. Het viel mij op hoe gezapig de meeste deelnemers starten. Ik moest dan ook meteen veel wielrenners inhalen om aan te kunnen sluiten bij de snellere starters. En dan stond ik nog redelijk vooraan. Wellicht omdat ik dit keer zonder al te veel ambities was vertrokken en dus vrij relaxed, was ik vergeten was mijn Garmin te starten. Ik kwam daar pas na een kilometer of 10 achter. Het tempo voorin was lekker en ik reed in de buurt van een paar dames die ik verder niet kende.

Ik had vooraf besloten de Marmotte zo vlak mogelijk te rijden en dus niet te hard te starten. Gezien mijn eerdere maagklachten leek mij dat nu zeker een goed idee. Ik begon dus steady aan de klim. Die liep erg lekker. Ik reed van groepje naar groepje en verloor nauwelijks vermogen aan het eind van de klim. Dat ging een stuk beter dan donderdag, toen had ik het behoorlijk zwaar gehad op deze klim. En van mijn maag heb ik totaal geen last meer gehad. Gelukkig! Het was ook nog lekker koel.

Op de top even de bidons gevuld en de afdaling ingezet. Die liep heerlijk, maar het wegdek was wel een beetje nat halverwege. Beetje oppassen dus. Maar verder zat ik mij eigenlijk al tijdens de afdaling te verheugen om later hier weer te mogen klimmen, zo mooi vond ik het daar.
Vervolgens een lange loper op en neer voordat de echte klim naar de Hourquette begon. Wat een prachtige klim is dat qua omgeving. Ik heb echt zitten genieten daar. En qua vermogen reed ik nog steeds volgens plan. De afdaling was lekker bochtig, en gelukkig was het asfalt prima. Dat gold overigens voor de hele route.

Daarna volgde de Aspin. Inmiddels werd het al wat warmer en gingen hier pas de armstukken naar beneden. Wat een perfect weer hadden we. Mooi zonnig weer, maar niet te warm. Ideaal. Op de Aspin kwam ik in een lekker groepje terecht. Dat scheelt toch altijd weer een beetje. Maar uiteindelijk ging het mij toch net niet snel genoeg en besloot ik alleen verder te rijden. Vlak voor de top nog even kunnen aanhaken bij drie voorbij snellende heren. Ook op deze klim weer volgens plan kunnen rijden. In de afdaling van de Aspin en op weg naar de Tourmalet zat ik alleen. Dat was zeker op het laatste stuk niet handig, want daar daalde het niet zo veel meer en had ik een beetje tegenwind. Met een groepje had ik daar nog wel wat tijd kunnen winnen.

Bij de Tourmalet aangekomen besloot ik het even wat rustiger aan te doen. Het is een lange klim en ik wilde wat energie sparen. Ook begint de klim vrij gematigd en dan is het verleidelijk om wat minder vermogen te trappen. Maar toen de weg serieus begon te klimmen, lukte het mij niet meer om de eerdere vermogens te trappen. Ergens gaat toch de vermoeidheid werken. Maar het ging nog wel erg lekker. Halverwege passeerde mij een busje waarin de bestuurster naar mij riep dat ik de tweede dame in race was. Ok, jammer. Maar even later zag ik ineens een dame voor mij rijden. Ik kon haar makkelijk voorbij rijden en ik gaf uiteraard nog wat extra gas. Ze kon mij niet volgen. Zou ik nu idd de eerste dame in race zijn??

Op de top weer even gestopt om mijn bidons te vullen en daarbij keek ik goed om mij heen om te zien of de andere dame mij niet weer passeerde (zoals ik had meegemaakt tijdens de 3B). In de heerlijke afdaling vervolgens vol gas gegeven.

En toen alleen nog de klim naar Luz-Ardiden. Inmiddels was de jus wel een beetje uit de benen. En het aantal nog te rijden kilometers leek oneindig veel. Ik zat er een beetje doorheen. Een man nam mij min of meer op sleeptouw en praatte mij wat moed in. Ik bleef maar in zijn wiel hangen. En toen werd ik ineens weer ingehaald door de andere dame. ‘Oei’ hoorde ik de man nog zeggen met wie ik samen reed. Tja, toen moest ik natuurlijk wel weer aan de bak. Ik sprong meteen in haar wiel en bleef daar een tijdje zitten om te bedenken wat ik nu zou gaan doen. Wat was slim? Vroeg proberen weg te rijden, in de laatste kilometer of vlak voor de finish. Ik heb geen sprint in de benen, dus die laatste optie zou niet slim zijn. Ik had eigenlijk nog geen besluit genomen, maar vond het ook niet zo aardig om maar in haar wiel te blijven rijden. Dus ging ik maar voor haar rijden. Tot mijn verbazing viel er al heel snel een gaatje. Ik besloot meteen wat harder te gaan rijden. De man bleef in haar wiel rijden. We waren inmiddels aangekomen op het open bochtige stuk. Daar kon ik haar dus goed in de gaten blijven houden. Het gat werd alleen maar groter en ik bleef pushen tot het eind. Ik was zo moe, maar moest gas blijven geven (al viel dat qua vermogen best nog wel tegen). Toen ik over de finish kwam hoor ik veel namen en iets over dames, maar ik concludeerde al snel dat ik niet de 1e dame was. Na de finish kwam ik de winnares als heel snel tegen. Zij stond nog uit te hijgen na de finish. Het duurde niet lang voordat ook nummer 3 over de finish kwam. En zo stonden we daar met z’n drieën bij te komen van alle inspanningen. We waren binnen 1,5 minuut van elkaar gefinisht. In de einduitslag kwam ik 36 seconden tekort op de nummer 1 :shock: , met een tijd van 7:20. Prachtige uitslag waar ik een dag eerder niet meer van had durven dromen. Dik tevreden dus! :D

Vervolgens begon het lange wachten op de podiumceremonie. Altijd een goede gelegenheid om weer eens bij te praten met verschillende deelnemers! De prijzen waren weer overweldigend. Ik kreeg naast een bos bloemen een mooie legpuzzel, een skipas voor een dag voor Luz-Ardiden en een waardebon voor het Thermes van Luz-Saint Sauveur. Ik heb een meisje bij de finish mijn puzzel gegeven en de rest van de prijzen heb ik gegeven aan de dame in het hotel die extra vroeg was opgestaan om het ontbijt voor ons te organiseren. De eer is voor mij genoeg, maar een leuke blijvende herinnering zou ik toch wel leuk hebben gevonden. Sportcommunication is daar niet zo goed in. :roll:

el_loco
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1266
Lid geworden op: za 23 augustus 2008 17:49
Fiets: Rose/Canyon
CTWT-lid: Ja
Locatie: Hilversum

Re: Marmotte Pyrénées

Bericht door el_loco » vr 07 september 2018 14:30

Prachtige prestatie! :oke: Achteraf wel jammer dat je nét die overwinning niet pakt natuurlijk, maar ja. Leuk ook om te lezen dat je in strijd om het podium dan toch weer ietsje meer over hebt dan je denkt.
2011: veel fietsen en veel herrie maken http://www.forbloodandvengeance.com

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast