Giro Sardegna 2018

Alles over toertochten en cyclo's. In binnen- en buitenland.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Goudhaantje
Aluminium Racefiets
Berichten: 981
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Giro Sardegna 2018

Bericht door Goudhaantje » wo 02 mei 2018 15:33

Van zondag 22 t/m vrijdag 27 april was de Giro Sardegna. Voor degene die het leuk vinden om mijn belevenissen te lezen, heb ik weer een verslag 'op papier' gezet.

Dit jaar stond ik voor de tweede keer aan de start van de Giro Sardegna. De Granfondo versie. Vorig jaar gewonnen, maar mijn twee concurrentes van toen stonden niet aan de start en het was dus afwachten wie mijn concurrentes zouden zijn. Veel nieuwe namen. Ik was donderdag al vroeg geland op Sardinië en had dus lekker veel tijd om te acclimatiseren.

1e etappe
De eerste etappe begon geneutraliseerd over een afstand van 12km van Budoni naar San Teodore. Ik dacht dat ik redelijk vroeg bij de start was, maar er stonden al zoveel wielrenners dat ik besloot brutaal naar voren te rijden en daar te gaan staan. Dat was geen probleem, ik werd (uiteraard) hartelijk welkom geheten door de organisatie en ook geïnterviewd voor de start als winnaar van het jaar eerder. De start was dan wel geneutraliseerd, iedereen probeerde weer naar voren te rijden en ik kwam dus steeds verder naar achteren te zitten. Ook na de neutralisatie bleef het vechten om mijn plek. Ik was blij toen het eindelijk begon te stijgen en ik wat meer ruimte kreeg en naar voren kon rijden. Er waren een paar korte pittige klimmetjes achter elkaar voordat de langere klim begon. Het ging heerlijk. Prachtig weer ook! Op het laatste vlakkere stuk wilde helaas bijna niemand meedraaien. We deden dan ook al het kopwerk met 4 à 5 man. Tot uiteraard de laatste km, toen begon iedereen als een dolle op de finishlijn af te sprinten. Dat liet ik lekker lopen. Ik was sowieso de eerste dame die zou finishen. ’s Avonds dus meteen de eerste gele trui. Ik had 8 minuten voorsprong op de nummer twee. De achterstand van de rest was nog veel langer, dus daar zou ik niet echt concurrentie van hebben.

2e etappe: ITT
De tweede etappe was de individuele tijdrit. Ik reed naar de start en deed een paar blokken om warm te rijden. In mijn wiel zaten een paar Italianen. Op een paar km voor de start blokkeerde plotseling mijn achterwiel. Ik kon gelukkig net op tijd mijn voet los klikken en aan de grond zetten. Pff. Mijn derailleur was afgebroken, spaak gebroken en dus ook een slag in mijn achterwiel. Ik was totaal reddeloos. Daar ging mijn Giro Sardegna. Gelukkig bood een Italiaan aan voor mij te gaan bellen. Dat was een goed idee, want ze spreken hier nauwelijks Engels, en ik was ook verre van relaxed op dat moment. De Italiaan was druk aan het bellen en wist zowel iemand te regelen die mij en mijn fiets zou komen ophalen en naar de start zou brengen, als iemand die voor mij een andere fietst naar de start zou brengen. Van de race directeur mocht ik zo laat starten als nodig was. Ik moest lang wachten op de andere fiets, maar wat voor fiets. Een echte tijdritfiets! Dat was tegelijkertijd heel fijn als heel spannend. Want zo’n vreemde fiets zou wel even wennen zijn. Ik had echter geen tijd meer om even een blokje te doen. Ze hebben de fiets voor mij afgesteld en de pedalen omgezet. Ze stelden mij tegelijkertijd gerust dat er twee auto’s met mij mee zouden rijden. Ik ging uiteindelijk als allerlaatste van start met een auto voor mij (op gepaste afstand) en een auto achter mij. De voorste auto luid toeterend om het overige verkeer te waarschuwen en de achterste auto moedige mij aan. De Garmin had ik in mijn achterzak gedaan en ik had geen vermogensmeter of hartslag waar ik op kon rijden. Alleen hard rijden dus. Tien keer doodgegaan, maar uiteindelijk de snelste tijd gereden! En dat terwijl de nummer twee ook met een tijdritfiets was. Ongelooflijk! Wat gaaf!

Mijn fiets moest nu natuurlijk nog wel gerepareerd worden voor de volgende dag. Dat zou nog spannend worden. Ze hadden geen Dura Ace derailleur (op het eiland), dus het werd Ultegra. Ook moesten ze wachten op een nieuwe spaak voordat mijn achterwiel gerepareerd kon worden. Ook was mijn padje scheef en lukte het niet om mijn verzet mooi af te stellen. Maar mijn fiets reed weer, dat was het belangrijkste.

3e etappe
De derde etappe was een zo goed als vlakke etappe. Daar keek ik niet echt naar uit. Dat zou betekenen dat we lang in grote groepen zouden rijden. En ik vind het rijden in een peloton nog steeds doodeng. Ik dreef bij de start weer snel naar achter en reed in de buurt van de nummer twee en drie bij de dames. Mijn verzet was inmiddels een drama. Hij liep verschrikkelijk en vloog van het ene tandwiel naar het andere. Het was echt zoeken naar een verzet dat het meest stabiel liep. Na een lelijke valpartij viel er een gaatje en moest ik alles op alles zetten om bij de nummer twee terug te komen, wat gelukkig lukte. Ik durfde echter niet op mijn pedalen te gaan staan omdat mijn ketting soms alle kanten op vloog. Ik besloot bij de dames te blijven en verder geen moeite meer te doen. Het zou al een hele uitdaging worden om de finish te halen met dit verzet. Eigenlijk kon ik alleen goed rijden op de 11/12 en ergens halverwege mijn cassette. Maar die laatste was te licht voor deze etappe. De 11 of 12 was regelmatig veel te zwaar. Ik heb dus heel veel op de macht moeten rijden en veel moeten harken. Op een gegeven moment sloten er nog meer wielrenners aan met nog een aantal dames. Geen probleem, ik had genoeg voorsprong. We zijn dus met z’n allen naar de finish gereden waar de dames voor de eindzege gingen. Ik liet het lekker lopen. Ik wilde geen enkel risico meer nemen. Niet gewonnen dus, maar ook niks verloren. Gewoon de gele trui weer aan.

De schakelproblemen moesten echter wel opgelost worden, want zo zou ik nooit de Granfondo van de volgende dag kunnen rijden. De nieuwe kabels waren nogal uitgerekt tijdens de rit en hadden het slechte schakelen veroorzaakt, maar ik moest ook op zoek naar een ander padje. Nu heeft elke fiets een eigen padje, dus die zoektocht zou niet makkelijk worden. Ik begreep dat veel wielrenners om die reden een reserve padje bij zich hebben, iets wat ik voortaan ook zal doen. Ik wist dat de winnaar van vorig jaar S-Works reed en dat hij met een ploeg was. Dus hopelijk hadden zij materiaal bij zich en een padje dat ook op mijn Specialized zou passen. Ik ging naar hem toe tijdens de lunch. Hij zei dat hij het voor mij zou proberen te regelen. Aan het einde van de dagelijkse ceremonie werd ik weer naar voren geroepen en daar stond Franciso met een nieuw padje. Ongelooflijk blij was ik. Ik ging onmiddellijk naar de fm. Het was het juiste padje en hij kon mijn fiets dus weer tip top maken!

4e etappe: Granfondo
Voor de vierde etappe haalde ik mijn fiets op uit de stalling met een sticker OK erop. Gelukkig. Vandaag de langste etappe met de meeste hoogtemeters. Hij schakelde weer als een zonnetje. Wel zat ik weer niet goed mee van voren. Bij de eerste klim werd het dan ook weer en lange inhaalrace. Vlak voor de top trof ik een paar bekenden met wie ik de afdaling ben ingegaan. Maar ook daar liet ik weer veel te veel ruimte, zodat iedereen er weer tussen kroop. Het brak even later en ik zat in de achterste groep toen de lange klim begon. Ik dacht dat ik de andere groep daar wel weer zou bijhalen, maar dat gebeurde niet. Ik bleef lang in de groep. Ze wilden ook niet echt dat ik weg zou rijden. De haantjes gingen elke keer irritant voor mij rijden. Toen het even afvlakte en iedereen probeerde te herstellen, reed ik gewoon op hetzelfde vermogen door. De rest luid protesterend achter mij latend. Ik vond het prima. Ik wilde gewoon lekker rijden. Een man volgde wel mijn wiel en samen reden we naar de top. Daar zag ik in de verte nog net de andere groep. We gingen samen de afdaling in. Ik wist dat we zo wel weer bijgehaald zouden worden en dat was ok. Maar nu kon ik wel lekker alleen aan de afdaling beginnen. Uiteindelijk met de groep het laatste ‘vlakke’ stuk gereden. Iedereen zat een beetje lek, dus het tempo lag laag. Ik deed veel kopwerk. Op een gegeven moment werden we bijgehaald door Tatiana Guderzo (prof bij Hitec) en haar vriend. Zij reed uiteraard buiten competitie. Zij zetten zich aan kop en voerden het tempo lekker op. Mooi zo. Af en toe reed ik ook nog even op kop. Op een gegeven moment zakte het tempo weer in en meldde ik mij weer van voren. Guderzo vroeg of ik vooraan wilde rijden. Ik zei nee, ik wil alleen dat het harder gaat. Dus ging het tempo weer omhoog, wat de rest van de groep niet leuk vond. Al met al bleef het een beetje aanmodderen tot het eind. Op vijf km voor de finish werd er pas echt doorgereden. Ik bolde weer als eerste dame over de finish en had mijn voorsprong nog verder vergroot.

5e etappe: TTT
De vijfde etappe was een teamtijdrit. Beetje vreemd onderdeel voor degene die niet met een team zijn. Dan is het vragen of gevraagd worden. De heren rijden met zes, de dames met teams van vier, waarbij de tijd van de eerste twee geldt. Ik zou samen met Larissa Drysdale (NK Master 2016 en WK Master 2017 tijdrijden), de eerste dame bij de Mediogiro (ook op tijdritfiets) en een ander cyclomaatje rijden. Die laatste moest het al na 2km laten lopen en de eerste dame van de Mediogrio reed na 3km stootlek. Dus Larissa en ik moesten 22km samen een koppeltijdrit rijden. Oei wat ging dat hard! Ik kon nauwelijks herstellen achter de tijdritfiets van Larissa, maar ik bleef pushen en pushen. Volledig leeggereden ging ik over de finish. Maar uiteindelijk hebben we wel de eerst tijd gereden bij de dames. Super trots! Dat tijdrijden is toch ook wel erg gaaf.

6e etappe
De zesde etappe was alweer de laatste. Een hele korte etappe, 39 km, met een aankomst bergop. Dat was wel gaaf. Ik wilde daar wel een QOM rijden. Voor de tijd hoefde het niet. Ik had al zoveel voorsprong op de nummer twee. Ik moest alleen geen materiaalpech (meer) krijgen. Het lukte mij weer niet om mij vooraan te handhaven. Balen. Gelukkig kon ik op het steile korte klimmetje halverwege wel mee en reed ik weer wat van voren. De eerste 3,5 km van de klim waren steil met gemiddeld 10%, maar daarna vlakte het behoorlijk af. Vlak voor het eind kwam ik weer een paar bekenden tegen en vond het wel mooie om met hun over de finish te rijden. Het laatste stuk was vlak en daar ging het behoorlijk hard. Mooi om bovenop over de finish te komen. Ik werd van alle kanten gefeliciteerd en gecomplimenteerd. Er waren zelf twee mannen die met mij op de foto wilden. Echt tof!

Samenvatting
De Giro Sardegna is echt een geweldig meerdaags evenement. Goed georganiseerd en een fantastische sfeer. Zeker bij de heren doen er een paar klasbakken mee. Het team Corratec, onder anderen, pakt het heel professioneel aan met oortjes en een eigen volgwagen. Bij de dames is de competitie helaas niet echt sterk. En dan rijden er ook dames nog die omringt worden door mannelijke hazen, die zich soms ook nog eens agressief opstellen tegenover andere dames.

De etappes zijn afwisselend, zeker door de twee tijdritten. Al zouden de etappes voor mij wat langer mogen zijn met meer hoogtemeters. Het tempo ligt hoog, dus met de lunch ben je altijd weer terug in het hotel en heb je de middag om lekker (in het zonnetje) te herstellen voor de volgende dag. Ik heb nu twee keer in het centrale hotel (meer een soort vakantiepark) overnacht. Daar leef je een week lang tussen de wielrenners en dat is een hele fijne 'bubble' om in te verblijven. Technische ondersteuning is aanwezig en het eten is Italiaans lekker en overdadig. Ik heb een paar Nederlanders ontmoet die elders in een huisje zaten, maar volgens mij misten die daarmee toch een belangrijk onderdeel van de Giro Sardegna. Het is voor mij een evenement waar ik oude vrienden weer tref en weer nieuwe vrienden heb gemaakt. Het is dan vooral ook een hele gezellige week in een mooie en zonnige omgeving. Beetje koersen en een beetje vakantie met goed gezelschap dus. Aanrader! Zeker voor de heren.

el_loco
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1171
Lid geworden op: za 23 augustus 2008 17:49
Fiets: Cube Agree/Red Bull
CTWT-lid: Ja
Locatie: Almere
Contacteer:

Re: Giro Sardegna 2018

Bericht door el_loco » wo 02 mei 2018 16:16

:oke: :oke: Gefeliciteerd maar weer! Mooi verhaal.
2011: veel fietsen en veel herrie maken http://www.forbloodandvengeance.com

Gebruikersavatar
Wombcat
Carbon Racefiets
Berichten: 1879
Lid geworden op: ma 17 december 2007 21:07
Fiets: Battaglin

Re: Giro Sardegna 2018

Bericht door Wombcat » wo 02 mei 2018 17:06

Leuk :) Gefeliciteerd!

Mooi dat je die tijdritfiets kon lenen en dat dat zo goed voor je geregeld werd. En ook fijn dat je fiets nog weer goed gedepanneerd werd (in tweede instantie). Toch mooi, die ondersteuning.

Gebruikersavatar
Alwin
Moderator
Berichten: 4964
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 06:57
Fiets: Look 675
CTWT-lid: Ja
Locatie: Schijndel
Contacteer:

Re: Giro Sardegna 2018

Bericht door Alwin » wo 02 mei 2018 19:14

Mooi beschreven!

Lijkt me een mooie koers om te rijden. Hopelijk een volgende keer iets meer concurrenten voor je. Nu was het volgens mij, afgezien van de pech, niet echt spannend.
2018 moet weer een serieus fietsjaar worden. Alleen nog een doel uitzoeken!

Gebruikersavatar
Rob T
Prince of Spain
Berichten: 21354
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 19:43
Fiets: PITON Scuro RS
CTWT-lid: Ja
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Re: Giro Sardegna 2018

Bericht door Rob T » wo 02 mei 2018 21:28

Gefeliciteerd. En weer een mooi verhaal :oke:
The mighty hand of vengeance, sent down to strike the unroadworthy!

Gebruikersavatar
Bianchi thijs
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 107
Lid geworden op: wo 07 oktober 2015 19:20
Fiets: Bianchi Oltre xr2
CTWT-lid: Ja

Re: Giro Sardegna 2018

Bericht door Bianchi thijs » wo 02 mei 2018 21:36

Mooi verhaal en met potlood in de agenda voor volgend jaar

Gebruikersavatar
Orbi
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1038
Lid geworden op: ma 30 juli 2007 20:50
Fiets: Orbea/Rose
CTWT-lid: Ja
Locatie: Hoogeveen

Re: Giro Sardegna 2018

Bericht door Orbi » do 03 mei 2018 22:49

Gefeliciteerd met je overwinning. Mooi verslag, leuk om te lezen

Gebruikersavatar
marcello
Huis-, tuin- en keukenfiets
Berichten: 250
Lid geworden op: zo 02 september 2007 14:38
Fiets: Specialized Tarmac
CTWT-lid: Ja
Locatie: Ter Aar

Re: Giro Sardegna 2018

Bericht door marcello » za 05 mei 2018 08:49

Gefeliciteerd zeg! En een leuk verslag om te lezen 👍🏻

Gebruikersavatar
gios
Carbon Racefiets
Berichten: 3729
Lid geworden op: ma 14 mei 2007 11:37
Fiets: Kestrel, GiantCX
CTWT-lid: Ja
Locatie: De Heen
Contacteer:

Re: Giro Sardegna 2018

Bericht door gios » za 05 mei 2018 15:34

Erg leuk om te lezen :D :oke:
Questa settimana ho chiamato Enrico!

Marcel3204
Aluminium Racefiets
Berichten: 596
Lid geworden op: di 09 februari 2010 13:47
Fiets: Rose weg/cross/MTB
CTWT-lid: Ja
Locatie: Nijmegen

Re: Giro Sardegna 2018

Bericht door Marcel3204 » ma 07 mei 2018 19:18

Wordt ook hier altijd gelezen: mooi verslag, je beleeft het zelf half mee.

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: snerual en 2 gasten