La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Alles over toertochten en cyclo's. In binnen- en buitenland.
Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Goudhaantje » ma 03 juli 2017 17:02

Thierry le Brun schreef:
ma 03 juli 2017 13:35
Alexander schreef:
ma 03 juli 2017 13:07
Thierry le Brun schreef:
ma 03 juli 2017 12:55
ze rijden 30-60 minuten achter elkaar aan, dus zoveel voorkennis is er niet en er op gaan rijden lijkt me helemaal onmogelijk.

vooraan in de 'koers' geldt dat de volgorde van binnenkomst telt. Vanaf plek x (of achterstand) gaat de tijd meespelen.
de overall winnaar blijft degene die als eerste binnen is.
Bij de mannen wordt plek-x denk ik eerder bereikt.

In de post van Goudhaantje lees ik 1.5uur en dat is toch wat meer dan 30-60minuten. Nu weet ik in dit geval het uiteindelijk verschil niet, maar als het een kwestie van seconden is of zeg eens hooguit een minuut dan kun je nog even bewust wat harder gaan. Gezien de lange tijd die er tussen beide zat voelt het wel erg oneerlijk, maar dat is mijn mening. Zo zou je dus bij de vrouwen een leuk treintje ergens in het achterveld kunnen vormen en dat de voorste rensters geen weet en/of voordeel hebben bij zo'n treintje.
Het laatste startvak was 50 min na mij
denk echt niet dat er onderweg mensen gepost hebben die de bewuste mevrouw gebriefd hebben met tussentijden. want wie weet er na 4 uur bovenop de Galibier wie er waar en in welk startvak gestart is en wat de exacte tussentijden /tijdsverschillen zijn.
ze heeft uiteindelijk een snellere totaaltijd gerealiseerd en dat telt.
Bij de dames werkt het toch anders, want ik was wel de 1e dame die finishte, maar uiteindelijk telt elke individuele tijd. Nou is een cyclo (bij de dames) niet altijd eerlijk, want sommige dames hebben verzorging onderweg en/of rijden met (een) knecht(en). Ik heb helaas geen van beide. Dus ik start met overvolle zakken vol gelletjes die ik lekker vind en goed verdraag en vul onderweg mijn eigen bidons. Onderweg maak ik uiteraard wel zoveel mogelijk van goede treintjes (als ik die tref).

Overigens ben ik gisteren gewoon op waarde geklopt. Als ik op Strava kijk was zij gewoon sneller (met of zonder knecht). Onderweg weten de dames vaak niet precies wie waar rijdt. Wat dat betreft is de wedstrijd bij de dames niet te vergelijken met die bij de heren.

Gebruikersavatar
harrebas
Carbon Racefiets
Berichten: 2651
Lid geworden op: zo 28 mei 2006 20:15
Fiets: Wilier Cento1AIR
Locatie: Purmerend

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door harrebas » ma 03 juli 2017 23:34

Zondag 2 juli stond de Marmotte op het programma. Sinds de organisatie in Belgische handen is, zeker geen achteruitgang trouwens, officieel bekend onder de naam Marmotte Granfondo Alpes. Maar dat zegt niemand. De Marmotte dus, een magische naam in wielertoeristenland. Jaarlijks staan hier zo’n 7000 rijders aan de start die de route over de meest legendarische Alpencols, bekend van de Tour, zelf willen meemaken. Enkelen doen mee voor de overwinning, velen willen een bepaalde tijd rijden, maar de meesten gaat het om het uitrijden. Drie keer eerder mocht ik zelf aan de start verschijnen met wisselend resultaat. In 2007 brons wegens materiaalpech, in 2008 was ik niet goed voorbereid (zilver) en in 2012 eindelijk goud (8:16). Maar er had meer ingezeten die dag. Het knaagde altijd nog. Dit jaar moest het er maar van komen. De voorbereiding was ok. Sterker nog, ik heb het idee dat ik nog nooit zo sterk heb gereden in de eerste maanden van het jaar. Via En Route werd een reis geboekt en ik vroeg gelijk maar een startplek bij de eerste 2000 starters. Tot mijn niet geringe verbazing kreeg ik zowaar nummertje 118 toegewezen. Dit betekent zelfs starten vanuit het vak met de echte hardrijders. Leuk om ook eens mee te maken.

Goed, het liep tegen de grote dag en de weersvoorspelling gaf aan dat het droog zou worden. Niet al te heet, graadje of 20 in het dal. Op de cols zou het waarschijnlijk wel wat kouder zijn. Maar wat geeft het? Daar ben je slechts kort en via de afdaling zit je in een vloek en een zucht enkele honderden meters lager. Met een windstopper, armstukken en kniestukken moest de kou makkelijk te bestrijden zijn. Voor de zekerheid nam ik wel een regenjack mee, voor het geval het onverhoopt toch zou gaan regenen. Fietsmaat Peter wilde zijn auto beneden zetten dus daalden we ’s morgens in de auto de Alp af. Wat een luxe. We wensten elkaar succes en gingen naar de start. Richting Bourg d’Oisans voelde ik mijn darmen rommelen. Dat voelde niet ok. Maar gelukkig stond er een Dixie en kon ik tien minuten voor de start nog even een Dumoulintje doen. Heerlijk, alles was nu helemaal in orde.

Tja daar sta ik dan in het startvak. Nu moet het gebeuren. De speaker blèrt opzwepende kreten, loeiharde muziek zweept de renners op en daar gaan we. Ik had verwacht dat de echte kleppers heel snel uit het zicht verdwenen zouden zijn, maar dat valt mee. Een grote groep gaat op weg naar Allemont waar de eerste klim aanvangt richting het stuwmeer. Zoals gebruikelijk wordt er stevig doorgereden, maar in een groep is het eenvoudig volgen. Het is een raar gezicht om nog niemand op het stuwmeer te zien. Enkel de auto van de organisatie en de koplopers die de klim zojuist hebben aangevangen. Verder is er weinig anders dan een start middenin de meute. De Glandonklim is lang en onregelmatig. Ik rijd omhoog in mijn eigen tempo. Als doel had ik gesteld om onder de acht uur te finishen. Dat betekent dus zo’n achtenhalf uur rijtijd, want de afdaling van de Glandon is geneutraliseerd en wordt ervan afgetrokken. Daartoe heb ik een schema opgesteld en het idee is om de top van de Glandon na 1:57 te bereiken. Er zat wel een nadeel aan het vooraan starten. Ik zou waarschijnlijk heel veel ingehaald gaan worden. Dat heb ik ingecalculeerd en nu ik hier rijd merk ik dat deze gedachte klopt. Ik trek me er niks van aan en rijd in eigen tempo door. Het gaat lekker en in de laatste kilometers naar de top zie ik dat ik waarschijnlijk voor lig op schema. En inderdaad, na 1:54 rijd ik over de mat die de neutralisatiezone aangeeft. Mooi, dat is lekker. Het is fris op de top, zeg maar gerust koud. Voor mij is het vandaag ideaal weer, want met heet weer kun je mij afschrijven. Ik vul mijn bidon, prop wat eetbaars naar binnen en ga snel weer naar beneden. Dat de afdaling geneutraliseerd is, is volkomen terecht. In het verleden zijn hier doden gevallen en niet iedereen is een Nibali. Ik rij redelijk door, maar doe geen gekke dingen. Wel merk ik dat er een irritante tik zit als ik mijn voorrem gebruik. Ik stop even om het euvel te verhelpen en vind al gauw een steentje of iets dergelijks dat zich op de remrand heeft genesteld. Ik verwijder het en het probleem is daarmee verholpen. Ook doe ik nog even een sanitaire stop in de neutralisatiezone en beneden gaat het op weg naar de voet van de Telegraph. Hier is het oppassen geblazen, want wie hier niet in een goede groep zit en te hard rijdt kan in een half uur zijn voorbereiding van een half jaar weggooien.

Maar goed, er ontstaat een groepje. Er komt al gauw een renner voorbij met een zwart shirt met de Amsterdamse driekruis achterop. Die rijdt wel zo ongehoord hard. Met drie man haken we aan. Hij rijdt continu op kop en het gaat niet lekker. Veel tempowisselingen, vooral tussen hard en heel hard. Dit heeft geen zin, ik blaas mezelf alleen maar op. Ik laat me dus zakken en wacht op de volgende groep die niet ver verwijderd is. Dit gaat beter en nestel me lekker lafjes achteraan. Laat de jonge jongens het werk maar doen, denk ik bij mezelf. Het gaat wel hard zo vals plat omhoog en we pikken nog diverse groepen op. Ik moet echt wel werken en hoop er maar het beste van. Al snel zijn we bij de voet van de Telegraph. Van de ‘Amsterdammer’ geen spoor. Ik verwacht dat ik hem later nog wel dood in de berm zal zien, maar eerlijk is eerlijk, we hebben elkaar nooit meer gezien.

Maar goed, de Telegraph. Deze helling ligt eigenlijk iedereen wel. Niet te steil, gelijkmatig, goed te doen voor iedere getrainde wielertoerist. Achter me hoor ik een stel Denen continu kletsen. Ik erger me, het lijkt wel een stel wijven. Man man, wat lullen die zeg. Ik zeg iets tegen ze in de trand van de ze beter hun krachten kunnen sparen, maar ik wordt weggelachen. Soms voor me soms achter me, maar er komt geen eind aan dat oeverloze gelul van die gasten. Ik rij lekker door en boven zit ik nog steeds enkele minuten voor op het schema. Hoeveel het er zijn maakt me niet zoveel uit. Iets rond de vijf ofzo. Snel daal ik af naar Valloire en daar begint de vreselijke Galibier. Een van de allerzwaarste opgaven van Frankrijk. Het begint nog rustig, maar o o wat voel ik nou? Shit, kramp in mijn rechterbeen. Drinken drinken, zoveel als je kunt. Ik weet het te onderdrukken en weet ook dat de bevoorrading nog maar twee km verderop is. Hier doe ik rek- en strekoefeningen en masseer mijn spieren. Eet snel een reepje met magnesium en pak er eentje mee voor onderweg. Niet teveel tijd verspillen hier, dus ik ga op weg. De kramp is gelukkig verdwenen. En nu op naar de top op een dikke 2600 meter. De eerste kilometers zijn nog goed te doen, de wind staat gelukkig in de rug. Dat scheelt ook weer. Maar vanaf Plan Lachat is het nog acht gruwelijke kilometers richting de col. En wat voor kilometers? Nauwelijks kom je hier onder de 10%. De hoogte, ijle lucht en eerdere inspanningen zorgen ervoor dat elke renner hier compleet wordt uitgeknepen. Het is zwoegen voor mij, voor iedereen. Ik weet dat het na vier kilometer vanaf de kaasboerderij iets milder wordt. De bordjes die de boerderij aankondigen zijn dan ook welkom. Hé wie rijdt daar nou? Dat lijkt wel een van die kletsende Denen. Hij staat zowat stil, het lijkt nergens meer op. ‘Ja jongen, dat krijg je ervan.’ Maar voordat ik bij de boerderij ben is het werkelijk zwoegen tot het uiterste. Hoe hard het gaat? 7, 8 km/u, soms 9. Veel meer zit er niet in. Is dit leuk? Nee, eigenlijk niet. Afzien met een grote A. Na de boerderij is het even wat makkelijker. Hoewel, dat is zeer relatief. En de laatste twee kilometer zijn weer hels als vanouds. Het voordeel, of nadeel is dat ik dit weet en geen verrassing krijg voorgeschoteld. Ik maak nu een bocht linksom en zie enkel een dikke mist. Maar langzaam verschijnt het silhouet van een bordje. Dat moet de col zijn. Yes, het zit erop. Hier is het nog kouder dan op de Glandon. Ik vul mijn bidons, doe een sanitaire stop, eet snel weer wat en ga gauw weer naar beneden. De complete afdaling is autovrij. Vroeger was het hier slalommen tussen de auto’s, maar dit is echt een verbetering. Vanaf de Col de Lautaret is het zonnetje er weer en begint het zowaar lekker warm aan te voelen. De afdaling is afgezet voor te gemoed komend verkeer, zodat je lekker snel kunt afdalen door de binnenbochten te nemen. Ik zit in een groepje en we halen erg veel mensen in. Maar jeetje wat is dit? Weer kramp. Nu aan de binnenkant van mijn rechterbeen. Snel drinken, masseren en mijn magnesiumreepje naar binnen proppen. Het helpt, ik kan weer doorrijden. De tunnel van het Lac de Chambon is nog steeds afgesloten. Daar is een noodweg omheen gelegd. Nou ja weg, weggetje is een betere typering. Lekker loopt het niet, het gaat op en af. Het lijkt de Ardennen wel. Maar we moeten het er mee doen. Vanaf Les Deux Alpes gaat het weer lekker naar beneden. Ik zit in een mooie groep die goed doorrijdt. Het tegenklimmetje is altijd lastig, maar ik kan bijblijven en met hoge snelheid dendert het richting de voet van de Alp.

Zal ik nog een stop maken? Drinken heb ik nog voldoende en een sanitaire stop is niet nodig. Doorrijden dus. De Alpe d’Huez, wat is het toch een nare klim na 160 kilometer en 3800 hoogtemeters. De eerste drie kilometer zijn het zwaarst, maar het gaat redelijk goed. Ik klim niet slecht. Ik word ingehaald, maar haal ook anderen in. Altijd goed voor de moraal. Voorbij La Garde wordt het iets minder steil, maar het blijft lastig. Nog tien kilometer te gaan. Ik kijk om mijn fietscomputer, ik heb nog een uur. Ik probeer uit te rekenen welke tijd ik moet rijden. De afdaling van de Glandon heb ik geklokt, die was 34 minuten. Als ik dus rond de 8:30 rijd heb ik mijn doel bereikt. Maar rekenen gaat me niet meer zo goed af. Denken sowieso niet meer. Dat is maar goed ook, want anders had ik dit nooit volgehouden. Het is bochten aftellen. 21 zijn het er, genummerd van hoog naar laag. Ik weet dat het stuk tussen bocht 9 en 8 nog heel taai is. De vorige keer kon ik hier nog een tandje extra schakelen. Nu lukt me dat niet altijd meer. Ik probeer het wel, maar regelmatig gaat de 29 er weer op. Ik lijdt, zweet, reken en kom er niet uit. Haal ik het, haal ik het niet? Nog vijf kilometer. Ik zit nu rond de 8 uur rijtijd. Nog een half uurtje te gaan dus. De laatste kilometer is vrij vlak weet ik. Het moet dus kunnen. Zwoegend en ploegend gaat het omhoog. Een lachje naar de fotografen kan er niet meer af. Het is ook behoorlijk warm nu, maar ik heb er geen last van. Iedereen om mij heen lijdt in stilte. Hé daar heb je die andere Denen. Ik haal ze in alsof ik ze tegenkom, zoef. Maar ze lullen nog steeds. Verder gaat het bocht 5, bocht 4, een lang stuk naar bocht 3. Alpe d’Huez is boven mij in zicht. Het kan nog steeds als ik door blijf rijden. Het bordje van de laatste 2 kilometer is een geschenk. De laatste bocht en nu nog een steil stuk omhoog het dorp in. Vanaf de terrassen klinkt onophoudelijk het ‘Bravo, bravo’. Het geeft toch een kick. Hè hè eindelijk boven. Het fonteintje, het viaduct en het bordje van de laatste kilometer. Nog heel even een klein stukje naar boven en dan wacht de finish. 8:29 geeft de teller aan. ‘Yesssssss, ik ga het redden!’, geef nog even gas in het laatste stuk en daar is de finish in zicht. 8:31 op de teller. Dit kan niet stuk. Ik ben compleet gesloopt, hang over mijn stuur, drink enkele bekers water, maar ben tevens euforisch. Ik haal mijn diploma op om mijn tijd te zien. 7:57:53 staat erop. Ongelooflijk is dit. Tja, dat is mooi. Een doel stellen en het halen. Vaak mislukte het bij eerdere cyclo’s, maar deze is er eentje om in te lijsten. Misschien wel de beste ooit.

Tijd: 7:57:53
Plek AK: 1462 (6292 finishers + een onbekend aantal DNF)
Plek 50-59: 201 (van de 1539 finishers)

Niet slecht, ik mag tevreden zijn :-)
Laatst gewijzigd door harrebas op di 04 juli 2017 22:01, 1 keer totaal gewijzigd.
Plannen 2017: 20/25-5 Tour de Kärnten, 2-7 Marmotte Alps, 27-8 Marmotte Pyrenees(more to come)

Gebruikersavatar
EvertS
Kinderfiets
Berichten: 192
Lid geworden op: wo 08 januari 2014 19:54
Fiets: Dogma F8
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door EvertS » di 04 juli 2017 06:11

Mooi verslag en goed gereden onder goede weersomstandigheden.

Marcel3204
Aluminium Racefiets
Berichten: 693
Lid geworden op: di 09 februari 2010 13:47
Fiets: Rose weg/cross/MTB
Locatie: Nijmegen

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Marcel3204 » di 04 juli 2017 07:20

Proficiat Herman, mooie prestatie. Relatief veel 'ouderen' aan de start (>1500 in de categorie 50-59), en dan gewoon 201-ste worden. Zo te lezen is het een hele mooie ervaring geweest. Leuk verslag: ik heb even meegefietst.

Gebruikersavatar
Niels
Carbon Racefiets
Berichten: 2953
Lid geworden op: di 27 mei 2008 18:08
Fiets: Basso
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Niels » di 04 juli 2017 07:33

Meer verslagen graag :oke:

Gebruikersavatar
Niels
Carbon Racefiets
Berichten: 2953
Lid geworden op: di 27 mei 2008 18:08
Fiets: Basso
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Niels » di 04 juli 2017 07:35

Goudhaantje schreef:
ma 03 juli 2017 17:02
want sommige dames hebben verzorging onderweg en/of rijden met (een) knecht(en). Ik heb helaas geen van beide.
Welk programma rijd je nog dit jaar en heb je al een lijstje voor volgend jaar?

Gebruikersavatar
Joostje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1079
Lid geworden op: wo 24 juli 2013 21:47
Fiets: CAAD 9 & 12
Locatie: Eindhoven

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Joostje » di 04 juli 2017 08:01

Goudhaantje, fantastische wedstrijd...ahem, cyclo...gereden. 2e pleak overall is natuurlijk een grootste prestatie en goede motivatie voor volgend jaar!

Wat weten we over de dame die gewonnen had? Bekende naam in het cyclogebeuren?

Gebruikersavatar
Rob T
Prince of Spain
Berichten: 22007
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 19:43
Fiets: PITON Scuro RS
CTWT-lid: Ja
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Rob T » di 04 juli 2017 09:46

Gefeliciteerd Goudhaantje, snap dat je teleurgesteld bent na aanvankelijk als winnares aangekondigd te zijn. Maar doet aan je prestatie neits af. Chapeau.

Ook een grote chapeau voor Harrebas, voor je prestatie en je leuke verslag.

Ik zal een dezer dagen ook een verslagje maken. Wat minder uitgebreid dan die van Harrebas denk ik.

Gebruikersavatar
Alwin
Moderator
Berichten: 5222
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 06:57
Fiets: Look 675
CTWT-lid: Ja
Locatie: Schijndel
Contacteer:

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Alwin » di 04 juli 2017 09:49

Ja, graag meer verslagen. Hoe verging het Dingo op z'n leenfiets? Wat is het verhaal van de DNF van Ronbrug? Hoe diep moest AScolnago gaan?

Kom maar op met de verhalen!
Op naar de Velomediane!

Gebruikersavatar
Alexander
Prince of Spain
Berichten: 10438
Lid geworden op: do 25 mei 2006 17:05
Fiets: Bianchi Via Nirone
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Alexander » di 04 juli 2017 10:29

Alwin schreef:
di 04 juli 2017 09:49
Ja, graag meer verslagen. Hoe verging het Dingo op z'n leenfiets? Wat is het verhaal van de DNF van Ronbrug? Hoe diep moest AScolnago gaan?

Kom maar op met de verhalen!
+1

En een +1 voor het leuke verslag van harrebas.
Je gaat harder fietsen door harder te fietsen.

Gebruikersavatar
MEG
Moderator
Berichten: 14299
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 20:52
Fiets: Red Bull Pro SL 300
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door MEG » di 04 juli 2017 10:50

Alexander schreef:
ma 03 juli 2017 16:00
De tijden die genoemd staan zijn dat nu tijden inclusief of exclusief de afdaling van (een deel van) de Glandon?

Ik zie wel dat Martin en Arno het zwaar hadden op de AdH.
Wat mij betreft klopt dat, maar hoe weet je dat? Ik heb je volgens mij niet langs de kant zien staan. ;-)

Gebruikersavatar
Alexander
Prince of Spain
Berichten: 10438
Lid geworden op: do 25 mei 2006 17:05
Fiets: Bianchi Via Nirone
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Alexander » di 04 juli 2017 10:57

MEG schreef:
di 04 juli 2017 10:50
Alexander schreef:
ma 03 juli 2017 16:00
De tijden die genoemd staan zijn dat nu tijden inclusief of exclusief de afdaling van (een deel van) de Glandon?

Ik zie wel dat Martin en Arno het zwaar hadden op de AdH.
Wat mij betreft klopt dat, maar hoe weet je dat? Ik heb je volgens mij niet langs de kant zien staan. ;-)
Kwestie van proberen te deduceren uit de gegevens op Strava ;)

En zo te zien heeft Arjen ook een knappe prestatie geleverd op de AdH door toch door te blijven zetten. Diepe bewondering voor! :oke:
Je gaat harder fietsen door harder te fietsen.

Gebruikersavatar
ascolnago
Carbon Racefiets
Berichten: 2113
Lid geworden op: do 25 mei 2006 18:35
Fiets: Colnago C40 HP Bstay
CTWT-lid: Ja
Locatie: Nunspeet

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door ascolnago » di 04 juli 2017 11:39

Komende dagen zal ik een verslagje schrijven over de Trophee Osains waar de marmotte een onderdeel van is


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Gebruikersavatar
ROnbrug
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1033
Lid geworden op: ma 21 januari 2013 12:13
Fiets: Isaac Meson Di2
CTWT-lid: Ja
Locatie: De Bilt

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door ROnbrug » di 04 juli 2017 14:32

Alwin schreef:
di 04 juli 2017 09:49
Ja, graag meer verslagen. Hoe verging het Dingo op z'n leenfiets? Wat is het verhaal van de DNF van Ronbrug? Hoe diep moest AScolnago gaan?

Kom maar op met de verhalen!
DNF had te maken met mijn knie, die ging steeds meer pijn doen. Voor de Galibier heb ik besloten niet verder te gaan of kon gaan.

Gebruikersavatar
C. Zaballa
Kinderzitje
Berichten: 28
Lid geworden op: do 25 maart 2010 23:28
Fiets: Gazelle Team TVM '99
Locatie: Tilburg

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door C. Zaballa » di 04 juli 2017 17:25

Afgelopen zondag vanaf St. Marie de Cuines (afdaling Glandon) tot aan de voet van de Telegraphe met iemand in CTWT-kleding in het groepje gezeten. Ter hoogte van een spoorwegovergang was er iemand tegen het asfalt gegaan en ook in 'ons' groepje ging er iemand onderuit daar. Iemand die zich hier in herkent?

Wat betreft de snelste dame, daar heb ik volgens mij vanuit het 3e startvak zo'n beetje de hele dag mee stuivertje gewisseld. Ze reed samen met een jongere man, maar op de klimmetjes reed ze veelvuldig zelf op kop. Volgens mij maakten ze gewoon gebruik van de bevoorrading van de organisatie, maar ik kan het mis hebben. In de afdaling van de Galibier heb ik nog een handje toegestoken, nadat ik tot de eerste tunnels zelf in de slipstream had gezeten. :oops:

Een verslag van mijn avontuur staat bij de buren.

Dingo
Prince of Spain
Berichten: 10593
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 07:14
Fiets: CAAD12
CTWT-lid: Ja
Locatie: Geldrop

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Dingo » di 04 juli 2017 20:03

Open Brief aan Tim Takken, InspanningsFysioloog aan de Universiteit van Utrecht.
of

Bereiding van een Pannenkoek

Beste Tim,

Ik ben je niet vergeten, na je interview in het AD naar aanleiding van de publicatie van het Leids Onderzoek naar de effecten van EPO onder getrainde wielrenners. Je haalde het in je bolle studentikoze harses om fanatieke wielertoeristen, subject van het voornoemde onderzoek, te betitelen als ‘Pannenkoeken” omdat ze, wederom dixit Takken, “....nog geen 4 W/kg kunnen trappen, wat ik, in mijn tijd dat ik nog amateur wielrenner was, makkelijk haalde….” (einde citaat).

Hier spreekt zo’n pannenkoek, Tim, laat ik mezelf voortaan P. noemen en je vertellen van mijn Marmottereis met mijn wielerteam, die ik, ook uit privacyoverwegingen, C. ga noemen en mijn medereisgenoten anonimiseer door ze aan te duiden als C1, C2, C3 etc. Het zijn er in totaal 16, Tim, waarbij ik veronderstel dat het niveau van de UVU nog niet dusdanig is verzakt dat jullie ( ja jullie, lekker generaliseren, want dat doen we graag in UVU) niet meer tot 16 kunnen tellen.

Dit is het verhaal van P. over de voorbereiding:

Beslag:

P. vindt zichzelf een Klimmer en stelde zich in oktober vorig jaar een doel, de Marmotte, misschien wel de grootste en zwaarste cyclo die er is, met een doel van bij de eerste 50% te rijden, als Klimmer. In de winter reed hij Sufferfestvideo’s, deed de Tour of Sufferlandria in februari als eerste doel om de motivatie te houden om tot aan juli keihard te blijven trainen. Deed vanaf maart een trainingsprogramma van TrainingPeaks met een tweede doel in mei, Gran Fondo Schleck, waar hij zichzelf verbaasde door ruim 5uur lang 253 NP te rijden op 0,91% van zijn FTP. ( P. neemt even aan dat de termen jou als InspanningsFysioloog, niet onbekend voorkomen, anders zoek je het maar op ). Het legde wel beslag op zijn gezinsleven, Tim, maar P. geniet zich suf, als SoftwareTester is het een beetje zijn vak om data te verzamelen en te analyseren. Genieten is goed, prive vindt het leuk om te zien als P. geniet en zin in het leven heeft.

Bakken:

P. wordt langzaam beter en beter, leert van zichzelf en wellicht het belangrijkste, dat hij niet de Klimmer is die hij dacht te zijn, meer een Cancellara, een van Avermaat, een Gilbert, dat P. zijn kracht meer ligt in de VO2max achtige inspanningen. Die 4 W/kg, Tim, waarvan P., met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, vermoed dat jij daar op omslag bedoeld ( of dat vermogen wat je 1 uur kan volhouden, of welke definitie de UVU daar ook maar voor mag gebruiken), raakt uit beeld als zijnde onhaalbaar. Korter, prima, langer probleem. Het is tijd om om te draaien.

Afwerking:

P vertrekt met C4 naar Vaujany en gaat met C1 en C4 op de zaterdag meteen trainen, La Berarde, een rit van 104km. De eerste pannenkoek is altijd een mislukking, Tim. P. ontploft, valt (daarover later meer) en haalt nooit die vermogens die hij KAN halen, 50Watt tekort. Ziek, zwak en misselijk, oververhit, uitgedroogd en totaal kapot.
De zondag overgeslagen, de eerste cyclo die P. zou rijden, Bidonnetjes aan C1 t/m C16 aangegeven, samen met S. ( de S van de Soigneur, Tim, handig he, die afko’s).
Maandag tweede rit, Ornon, weer niks Tim, tweede Pannenkoek ook mislukt, nog steeds niet goed, nog steeds moe.
Dinsdag derde rit, halverwege Alp d Huez, omgedraaid, officially dead. P. moet slapen een dagje en tot zijn grote woede en frustratie, ZIJN koers, de Prix des Rousses (60km en 2 klimmen), ook overslaan. En toen ging het ook nog regenen……Woensdag rustdag.


Het bord op tafel:

Les Deux Alpes, de geest van P. zijn grote (tragische, anti-)Held Marco Pantani ( begint ook met een P, gebruikte EPO en won de Tour en de Giro in 1 jaar), voer in P. Eindelijk was het daar, diezelfde 253Watt. Blijdschap en opluchting in de regen en de kou met C4.
Fiets poetsen, er zit al een tijdje een vlek op de fiets van P. die moet er maar eens af…….eraf…….poetsen….weg…...het gaat niet weg, wtf……..BREUK !!!!!!!! in zijn fiets !!!! NU !!!! NIET NU!!! Mijn God…….tranen……..herpakken…..Bleach bike…...Giant TCR Advanced Pro met Di2 en fullCarbon tubeless wielen huren, wederom een Hogere Macht…….Stages erop zetten….hier kan P. mee verder. Ik zei toch dat er meer over de val zou volgen !?

Stroop erop:
Grimpee, Alp de Huez, conform verwachting, 1u15 tot Marmotte finish, 258WattNP. Wat. een. Geweldige. TopHuurFiets. Mooi ritje over de Balcon d Auris, nogmaals de bevestiging dat het gestelde doel gehaald is.
Zaterdag Rustdag, Zondag de Finale, De Marmotte.



Een hele stapel:
Zondagochtend, 0600uur, ontbijten met koude Pannenkoeken, door de C10 zelf bereid ( die is Chefkok, dat is met een C). Spullen staan al een tijdje klaar incl. een immense hoeveelheid voeding voor onderweg. Nieuw C teamshirt, allemaal topmateriaal, goed voorbereid, overal aan gedacht, incl een speciaal. voor de temperatuurrange 10-15 graden, windstopperShirt de Perfetto Light. Naar de start peddelen, met C5/C10/C11. S. staat s middags klaar om P en anderen terug naar boven te rijden ( nooit meer die KUTklim van Vaujany omhoog). Of peddelen, 35 gem oid. P. heeft er zin an.



De eerste hap:
Hells Bells - AC/DC ( ff opzoeken op de YouTubes) en starten P. en Vlogger C5, vliegen het dal door, op naar de voet van de Glandon. Omhoog, P zoekt een ritme wat hij lang kan volhouden, 2,5-3 W/kg, het wordt een lange frisse dag. P. blijft malen en malen, Glandon op en over, een harde afdaling, het dal door, bijtanken, Telegraph, zich verzoenend met het feit dat hij geen Klimmer is (of althans niet het beeld wat hij van een Klimmer heeft).Wat P. wel is, Tim, vraag je ? Een Badass, een PowerMan, een Puncheur, iemand die gaat en gaat en blijft gaan omdat hij het kan. Omdat hij er ongelofelijk veel plezier erin heeft, van de beelden van de stilte, van de omgeving en van het feit dat hij zich zo voorbereid heeft dat hij dit kan. Hij glimlacht zich de bergen over en kan wel janken van de schoonheid bovenop de Galibier.

Meer nemen:
Alp d Huez. “En op de Alp ga je dood” “Daar gaat iedereen dood, in de Marmotte,” zoals het verdict luidt in het virtuele Clubhuis van C. Ook dat wist P. P. had nog wel wat eten, nam nog een broodje, wat water mee, en bad dat zijn benen het nog anderhalf uur zouden volhouden.
Dat deden ze niet. Stoppen in Le Ribot, in Bocht 7, op 3 km voor het einde, Als een uitgeperst en verwrongen sinasappeltje met kramp tot achter zijn oorlellen, rolde P. in 9u41 over de finish. Teamgenoot, laten we hem voor het gemak even Herman Nekkers noemen, wijst hem de weg naar diploma en medaille, Argent, waarvan P. wel wist dat dat de hoogst haalbare kleur voor hem was.



Uitbuiken:
P. appt zijn as. vrouw, appt S. dat hij eraan komt en rolt de helling af, verdwaasd en beseffende dat hij nog nooit zo moe was geweest, zo ver was gegaan, zo hard had gereden, zo n goede voorbereiding had gehad, zo veel tegenslag had gekend en zo ontzettend dankbaar was dat hij dit allemaal mag doen.


Uiteindelijk gaat het niet om de cijfers, Tim, of P. wel of geen Pannenkoek is, bepaalt P. helemaal zelf. Hij heeft daar geen betweterige, interessant doenend InspanningsFysioloogje uit Utrecht voor nodig. Ook C16 die er 12u voor nodig had, is dat niet. Die is meer Badass dan jij in je hele amateurwielrencarriere bij elkaar gefraudeerd hebt. C16 zal je zelf wel zeggen wat hij is, ik ken het antwoord, TopKlimmer, een voorbeeld voor velen vwb. Doorzettingsvermogen, relativeringsvermogen en FietsGenietVermogen.


Als je het toch weten wilt, Tim en dat willen wij als betweterige, interessant doenende, pseudoacademici, 2,5W/kg over 9u22 netto rijtijd, 7,9% PW:HR ratio, 0,76IF, 5820Kj en ik weet uit ervaring, dat P. daar bijzonder content mee is.



vr gr



Dingo
Look, i know your legs hurt but nobody cares.

Gebruikersavatar
vc-charlie
Aluminium Racefiets
Berichten: 557
Lid geworden op: ma 21 oktober 2013 07:32
Fiets: Gilberston Allure
CTWT-lid: Ja
Locatie: Den Haag

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door vc-charlie » di 04 juli 2017 20:24

Mooie verslagen Herman, Arno! Mooie resultaten. Krijg zin om zelf ook weer eens de Marmotte te rijden!

En ook voor Goudhaantje, wat zou het gaaf zijn als je zou hebben gewonnen, die euforie. Des te groter ook de teleurstelling op dat moment, maar laat je daar niet door van de wijs brengen: 2e in de Marmotte, wat een resultaat! Mag je trots op zijn!
Laatst gewijzigd door vc-charlie op di 04 juli 2017 20:26, 1 keer totaal gewijzigd.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Wombcat
Carbon Racefiets
Berichten: 1926
Lid geworden op: ma 17 december 2007 21:07
Fiets: Battaglin
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Wombcat » di 04 juli 2017 20:25

Goudhaantje schreef:
ma 03 juli 2017 17:02

Bij de dames werkt het toch anders, want ik was wel de 1e dame die finishte, maar uiteindelijk telt elke individuele tijd. Nou is een cyclo (bij de dames) niet altijd eerlijk, want sommige dames hebben verzorging onderweg en/of rijden met (een) knecht(en). Ik heb helaas geen van beide. Dus ik start met overvolle zakken vol gelletjes die ik lekker vind en goed verdraag en vul onderweg mijn eigen bidons. Onderweg maak ik uiteraard wel zoveel mogelijk van goede treintjes (als ik die tref).

Overigens ben ik gisteren gewoon op waarde geklopt. Als ik op Strava kijk was zij gewoon sneller (met of zonder knecht). Onderweg weten de dames vaak niet precies wie waar rijdt. Wat dat betreft is de wedstrijd bij de dames niet te vergelijken met die bij de heren.
Jammer dat je toch net niet won, maar weer goed gereden :oke:

En ook voor de andere verhalen: leuk leesvoer en goed bezig :oke:

Gebruikersavatar
MEG
Moderator
Berichten: 14299
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 20:52
Fiets: Red Bull Pro SL 300
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door MEG » di 04 juli 2017 20:28

mooi verhaal, dingo

Gebruikersavatar
Lethalp
Moderator
Berichten: 386
Lid geworden op: zo 29 december 2013 17:58
Fiets: Wilier Zero SLR
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Lethalp » di 04 juli 2017 21:22

Even een verslagje van de week mijnerzijds:

Vrijdags heen, aldaar Kenny even opgezocht en alvast succes gewenst voor de Vaujany.
Kort hierna waren ook RobT en Dingo (P., zie boven) al gearriveerd, hierna bij La Remise terrasje en wat later ook Pizza gegeten.

Zaterdags acclimatiseren en een ritje van 100KM naar La Berarde.
Mooi lopende klim en hierna weer retour naar Vaujany, ai, chaletje bovenop de klim.. dus in 36 graden nog even 5KM steile wand harken.
Hierna nog gauw even de startnummers opgehaald en door naar het Chalet waar inmiddels al wat CTWT'ers gearriveerd waren.

Zondag: La Vaujany
5.00u wekker, ontbijt en bergaf rollen naar de start.
Gelukkig prionummer dus starten op de streep :lol:
175KM met ruim 4000 hoogemeters.
Al met al dus niet zomaar een opwarmertje voor de Marmotte maar gewoon serieus klimmen.
Klimmen op eigen tempo gereden en uiteindelijk als 99e over de streep.
Hierna nog gauw een lauwe pasta met Kenny en Kaj gegeten, paar keer kramp tijdens de rit, dat was wel vreemd want normaal hier nooit last van.
Waarschijnlijk door de nieuwe schoenen met niet perfect afgestelde schoenplaatjes, later in de week gelukkig wel verholpen.
Eindtijd van 6.57, sneller dan vorig jaar, doel behaald.

Maandag even kort herstel door het dal met lunch in Bourg.

Dinsdag de Balkonroute richting Les 2 Alpes, mooie route met een lekker klimmetje van stiekem toch 7% gemiddeld. Hier RobT nog kwijtgeraakt die een afslagje eerder had genomen.

Woensdag: Prix des Rousses
Korte koers van 43KM met 1800 hoogemeters.
Alpe d'Huez op, Villard Reculas af, Vaujany op tot La Vilette.
800 meter voor de meet lag ons Chalet, dus de thuisblijvers stonden met de Beachflags ons flink aan te moedigen, hierdoor toch nog 2 mannen klop kunnen geven in het laatste stukje.
Ook hier weer sneller dan vorig jaar.

Donderdag, regenregenregen, fiets gepoetst en hersteld.

Vrijdag: Grimpee Alpe d'Huez
Klimtijdrit naar, je raad het al, Alpe d'Huez.
Uiteindelijk in 56 minuten boven en de PR op het strava segmentje Vieil Alpe flink aangescherpt!
Hierna nog de Balkonroute naar Auris gereden.

Zaterdag nogal wisselvallig weer, uiteindelijk gekozen om niet te fietsen maar terrasje in Bourg met Dingo, RobT, RonBrug en RobL. Na 5 uur wachten kregen we dan toch nog een pizzatje, soms denk je toch dat Franssen geen geld willen verdienen.

Zondag: La Marmotte
Zaterdag begon het eigenlijk vooral met kledingstress want de weersvoorspellingen waren nogal fris, maar wel droog. (richting vriespunt op top Galibier).
Uiteindelijk om 4.30 de wekker, ontbijt, aankleden (Uiteindelijk korte broek, kniestukken, shirt kort, armstukken, zweetshirt kort en windvestje) met de auto de berg af en met de fiets naar Bourg.
Naar mijn zin wel te laat in het startvak aangesloten, maar dat was even niet anders.
Hierdoor dus filerijden op de eerste kilometers van de Glandon, die liep eigenlijk wel lekker en vooral veel ingehaald.
Hier Goudhaantje nog tegengekomen welke later 2e vrouw overall is geworden.
Bovenop nog gauw een bidonnetje vullen en een reepje erin.
Geneutraliseerd naar beneden om daar met CTWT'ers Tom en Ronald door het Mauriennedal te rijden, gelukkig wel een grote groep.
In de afdaling nog snel een pannenkoekje erin om de maag toch gevuld te houden.
Na het dal de Telegraphe, de eerste kilometers gingen wel redelijk maar hierna begon ik toch een soort van te fileparkeren, dat had ik vooral hier niet verwacht gezien dit de makkelijkste klim van de dag zou zijn. Tom en Ronald laten rijden maar zowat de hele klim nog in het vizier gehad.
In Valloire één bidon gevuld om niet met extra ballast die verschrikkelijke berg op te rijden.
Zelfs de 34x28 leek wel onzichtbaar krom te draaien, maar malend toch boven gekomen.
De bevoorradingstent waaide zowat van de berg af, dus snel water in de bidonnen, armstukken weer omhoog, shirt en windvest dicht en heel snel naar beneden! In 4 graden stilstaan is geen goed idee.
Op de Lautaret afdaling voelde je de temperatuur gelukkig snel stijgen, alleen jammer dat ik hier alleen zat en pas bijna onderaan renners tegenkwam.
Uiteindelijk met 2 samengewerkt tot Bourg en hierna na een snelle plaspauze aan de slotklim begonnen.
Deze kon gelukkig rustig aan want dat de tijd van vorig jaar behaald was was wel duidelijk.
Uiteindelijk boven in 7.05 (Exclusief Glandon afdaling).
Niet geheel tevreden door het parkeren op de Telegraphe, maar alle 4 de tijden van vorig jaar verbeterd.
Nu is het enkel nog wachten op de uitslag van het klassement.

's Avonds gezellig maar vooral moe weer bij La Remise uiteten en de week afsluiten.

Maandag weer gas op de lolly en 950KM terug naar huis.

Gebruikersavatar
harrebas
Carbon Racefiets
Berichten: 2651
Lid geworden op: zo 28 mei 2006 20:15
Fiets: Wilier Cento1AIR
Locatie: Purmerend

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door harrebas » di 04 juli 2017 21:57

Mooie verhalen en sterke prestaties mannen en Goudhaantje. Arno, jouw verslag is heel bijzonder :oke:
Plannen 2017: 20/25-5 Tour de Kärnten, 2-7 Marmotte Alps, 27-8 Marmotte Pyrenees(more to come)

chinook
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 131
Lid geworden op: ma 23 maart 2015 21:55
Fiets: sensa giuliaero
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door chinook » di 04 juli 2017 22:15

C. Zaballa schreef:
di 04 juli 2017 17:25
Afgelopen zondag vanaf St. Marie de Cuines (afdaling Glandon) tot aan de voet van de Telegraphe met iemand in CTWT-kleding in het groepje gezeten. Ter hoogte van een spoorwegovergang was er iemand tegen het asfalt gegaan en ook in 'ons' groepje ging er iemand onderuit daar. Iemand die zich hier in herkent?

Wat betreft de snelste dame, daar heb ik volgens mij vanuit het 3e startvak zo'n beetje de hele dag mee stuivertje gewisseld. Ze reed samen met een jongere man, maar op de klimmetjes reed ze veelvuldig zelf op kop. Volgens mij maakten ze gewoon gebruik van de bevoorrading van de organisatie, maar ik kan het mis hebben. In de afdaling van de Galibier heb ik nog een handje toegestoken, nadat ik tot de eerste tunnels zelf in de slipstream had gezeten. :oops:

Een verslag van mijn avontuur staat bij de buren.
Dat kan ik geweest zijn, beetje lang donker blond krullend haar geen CTWT broek aan.

pesah
Aluminium Racefiets
Berichten: 839
Lid geworden op: wo 17 oktober 2007 13:36
Fiets: Een mooie
CTWT-lid: Ja

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door pesah » di 04 juli 2017 22:40

Mooie verhalen allemaal hoor! Petje af voor een ieders prestatie!

Gebruikersavatar
Rob T
Prince of Spain
Berichten: 22007
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 19:43
Fiets: PITON Scuro RS
CTWT-lid: Ja
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Rob T » wo 05 juli 2017 07:13

Super verhaal Dingo. Pannenkoeken dat zijn we :lol: :lol: :lol:

Gebruikersavatar
Eric
Carbon Racefiets
Berichten: 1578
Lid geworden op: vr 26 mei 2006 22:06
Fiets: BMC RM01

Re: La Marmotte ZONDAG 2 juli 2017

Bericht door Eric » wo 05 juli 2017 08:05

Heerlijke verhalen. Ik ga volgend jaar gewoon ook weer

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 10 gasten