Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Alles over toertochten en cyclo's. In binnen- en buitenland.
Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Goudhaantje » wo 31 augustus 2016 08:01

Niels schreef:Carla heeft ook erg snel gereden, 8,38 uur.

Graag bocht tot bocht verhalen :oke:
Jaaaaa! Super trots :D

Mijn verslag volgt nog hoor. Ik ben alleen nog heel druk vakantie aan het vieren 8)

JAG
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 137
Lid geworden op: ma 10 november 2014 08:18
Fiets: Canyon Aeroad 8.0Di2
Locatie: Driebergen

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door JAG » wo 31 augustus 2016 13:17

GO HARD OR GO HOME

Het zit erop. Wat een mooie en verschrikkelijk zware cyclo. Vertrokken met een ambitieuze doelstelling van 8u30... De door mij gekozen (keuzes voorgelegd aan alle deelnemers bij de inschrijving) motiverende kreet voor de Ötztaler Radmarathon (GO HARD OR GO HOME), Bleek toepasselijker te zijn dan gedacht...

De nacht voorafgaand slecht geslapen. Door de spanning vaak wakker en onrustig. Om 4:45u ging de wekker. Na een douche en ontbijt om 05:45u met EvertS naar de start gereden. Nou... We waren er niet de enige :shock: we stonden al zeker 300m van de streep... Gelukkig zag Evert snel wat ruimte en schoven we mooi 200m op. De spanning werd er helaas niet minder op naarmate de start dichterbij kwam....
Om 06:45u eindelijk het startschot. 5min later rolde ik over de streep. En het was gelijk koers! De 34km tot de voet van de Kühtai licht dalend ging uiteindelijk in 34 min.. waanzinnig hard. En aan het begin van de klim was het gelijk druk!! Nu weet ik weer waarom ik de Amstel gold race nooit zal starten... Dat het met mijn benen goed zat bleek wel dat ik de Kühtai op vloog. Na 1:45u was ik boven, 27,4km/u gemiddeld... de afdaling van de Kühtai ging goed op wat irritante Italianen na...
Door naar de Brennerpas, gelijk aan de klassieker, met de vlam in de (pijp) benen. Het pelotonnetje, bestaande uit voornamelijk Duisters, Italianen en Oostenrijkers, trok flink door. Ineens zag ik een Belg naast me rijden, in het tenue van granfondoteam.be zijn naam kwam me bekend voor. Zijn wiel moet in de gaten houden dacht ik nog... En ja hoor, ineens schoof hij door naar voren en snel schoof ik mee. Een goede keuze, want kort achter mij brak het peloton. Op de top snel de bidons vullen en weer verder. De afdaling was eenzelfde beeld, weer was het koers.
Met de start van de Jaufenpas (passo Giovo) was het uit met de pret. De klim liep goed, geen lastige klim en geen steile stukken. Het dalen ook, kon weer veel goed maken en inlopen.
Met de doelstelling van 8:30u in het achterhoofd, zag ik dat met 5:38u goed op schema lag. Want de echte ellende begon nu... De Timmelsjoch... 29km met op het einde 8km met voornamelijk 12%... Ondertussen scheen de zon ook flink wat het klimmen er niet makkelijker op maakte. Door het rijden van deze klim op donderdag kon in de klim mentaal goed indelen. Dat was wel nodig want de benen begonnen aardig leeg te raken. Na ongeveer 2u10min was de ellende voorbij en kwam er een vlak stuk door een ijskoude tunnel. Na nog kort stukje klimmen eindelijk ook op de top... Wat het feestje kon beginnen... Dalen :D :D :D en het besef dat er een mooie tijd in zat. Het feestje vierde ik volop, en één voor één raapte ik wat rijders op. Op het einde zat er nog een klein stukje klimmen in. Vlak voor het einde werd ik ingelopen door een groepje wat ik eerder voorbij gegaan was. Met alle frustratie en pit wat ik nog in me had zette ik vol aan en daalde ik maximaal naar de finish 5km verderop. Die groep heb ik niet meer gezien... Tenminste pas ruim een halve minuut later toen ik al gefinisht was.
Met 8:23:51 als officiële tijd gefinisht. Super blij door de ambitieuze doelstelling ruimschoots te overtreffen. Wel weer compleet gesloopt... Afzien heeft weer een nieuwe maatstaf gekregen....

Inkie bedankt voor de goede bidonnenservice op de Kühtai en Bas voor de goede organisatie van het verblijf e.d. TOP!!!

Gebruikersavatar
p_litespeed
Carbon Racefiets
Berichten: 9591
Lid geworden op: wo 24 januari 2007 08:23

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door p_litespeed » wo 31 augustus 2016 14:17

veel zon
gezellige CTWT'ers
goede terrassen en restaurantjes
bijzondere, Floddereske family in Haus Saskia
monsterlijke cyclo met 230km/5100hm's
grenzen verleggen
afzien
9u10m
alles strak georganiseerd door Bas et al............. +

8)

Dank aan iedereen. :oke:

Gebruikersavatar
Aksel
Aluminium Racefiets
Berichten: 612
Lid geworden op: zo 30 november 2008 09:12
Fiets: Felt
CTWT-lid: Ja
Locatie: Twente

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Aksel » wo 31 augustus 2016 21:57

Na de natte, koude deceptie van 2003 nu met een stralende zon en glimlach gefinisht!!

Bedoeling was om rustig te starten, beheerst/gedoseerd rijden en waar mogelijk niet helemaal gesloopt te finishen vanwege de (tijdrit)doelen die de komende weken op het programma staan. Vooraf wist ik niet in hoeverre ik de duur zou verteren vanwege de geringe km's die ik vooraf getraind had.

Moet zeggen dat de missie volledig geslaagd is! Lekker (en gezellig met Marcel) gereden, nergens kapot gegaan en de hele dag genoten. De slotklim tijdens een cyclo was nu eens geen strijd, maar een mooie afsluiting van een prachtige dag! Uiteindelijk 8.36 uur waar ik zekers content mee ben. De vraag of er meer in gezeten had valt moeilijk in te schatten, maar is ook niet relevant. De beentjes herstellen nu snel en hoop er juist voor de komende weken sterker uit te komen. Het gevoel is in ieder geval goed!!

Wat ik minstens net zo belangrijk vind, is dat ik super leuke dagen heb gehad en daarbij prettige mensen heb leren kennen. Dit ctwt arrangement is mij zeer goed bevallen.
Wel kriebelt het om bij een eventuele volgende cyclo er volledig voor te gaan.....De prestatiedrang blijft altijd ergens aanwezig!!

Allen bedankt voor de mooie dagen!
Beter pieken en dalen dan een veilige middelmatigheid.

Gebruikersavatar
Aksel
Aluminium Racefiets
Berichten: 612
Lid geworden op: zo 30 november 2008 09:12
Fiets: Felt
CTWT-lid: Ja
Locatie: Twente

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Aksel » wo 31 augustus 2016 22:00

Na de natte, koude deceptie van 2003 nu met een stralende zon en glimlach gefinisht!!

Bedoeling was om rustig te starten, beheerst/gedoseerd rijden en waar mogelijk niet helemaal gesloopt te finishen vanwege de (tijdrit)doelen die de komende weken op het programma staan. Vooraf wist ik niet in hoeverre ik de duur zou verteren vanwege de geringe km's die ik vooraf getraind had.

Moet zeggen dat de missie volledig geslaagd is! Lekker (en gezellig met Marcel) gereden, nergens kapot gegaan en de hele dag genoten. De slotklim tijdens een cyclo was nu eens geen strijd, maar een mooie afsluiting van een prachtige dag! Uiteindelijk 8.36 uur waar ik zekers content mee ben. De vraag of er meer in gezeten had valt moeilijk in te schatten, maar is ook niet relevant. De beentjes herstellen nu snel en hoop er juist voor de komende weken sterker uit te komen. Het gevoel is in ieder geval goed!!

Wat ik minstens net zo belangrijk vind, is dat ik super leuke dagen heb gehad en daarbij prettige mensen heb leren kennen. Dit ctwt arrangement is mij zeer goed bevallen.
Wel kriebelt het om bij een eventuele volgende cyclo er volledig voor te gaan.....De prestatiedrang blijft altijd ergens aanwezig!!

Allen bedankt voor de mooie dagen!
Beter pieken en dalen dan een veilige middelmatigheid.

Gebruikersavatar
PrinceHeerlijk
Carbon Racefiets
Berichten: 3500
Lid geworden op: ma 27 oktober 2008 21:02
Fiets: C60/Allez Smartweld
CTWT-lid: Ja

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door PrinceHeerlijk » do 01 september 2016 06:30

Geweldige tijden zeg! Erg goed gereden. :oke:
Als je niet kunt uitblinken door talent, moet je door inspanning triomferen.

Gebruikersavatar
Sicillian
Aluminium Racefiets
Berichten: 619
Lid geworden op: di 06 september 2011 11:23
Fiets: Giant TCR Advanced
CTWT-lid: Ja
Locatie: Budel

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Sicillian » do 01 september 2016 08:58

Met ambitie naar Oostenrijk afgereisd. Mijn doel draai ik niet omheen. In het begin van het jaar geformuleerd. Top 25 in grote cyclo's (3B, Marmotte en ORM) en top 10 in kleine cyclo's (de rest). Bij de 3B en Marmotte de doelstelling gehaald, dus voldoende vertrouwen. In Oostenrijk voel ik me niet super. Ik heb een drukke periode gehad en merk wat vermoeidheid. Gelukkig de zaterdag voor de cyclo reed ik erg lekker. Net op tijd weer herstelt dacht ik.

De volgende ochtend het gebruikelijke ritueel. 3u voor de start (3u45) opstaan om te eten en weer terug slapen. Om 6u15 kom ik aan. Tot mijn verbazing sta ik achterin het startvak. Oei er staan wel veel lui voor me, ik baal er wel een beetje van, maar maak me niet druk. 6u45 startschot. 200 meter weg, bam, 40 man op de grond. Ik zit er achter en begin mijn inhaalrace. Er zijn meer mensen die dat doen. Er wordt met bosjes gevallen en na een aantal keer crossen door de greppel ben ik eigenlijk al blij dat ik nog levend aan de voet van de Kuhtai sta. Ik begin met een achterstand, ik schat op positie 500. Ik scheld en tier met frustratie iedereen aan de kant die in de weg rijd. Net voor de top kom ik bij een groepje waarvan ik denk dat ze mijn tempo rijden. Mooi misschien kan het nog iets worden. Er rijdt ook geen andere groep meer in het zicht. In de afdaling maak ik me zo klein mogelijk, maar ik word gewoon uit de wielen gereden. Ik ga boven de 100, maar de rest gaat gewoonweg harder op de Froome-style. Side-note: Ik had de professor die zogenaamd "bewezen" heeft dat die houding niet sneller gaat graag willen laten meekijken. Ik vind dit een erg gevaarlijke stijl en besluit daar niet aan mee te doen.

Op de Brenner niks doen. Eten en drinken. Ik merk wat irritatie aan mijn longen. Ik adem niet lekker. Iets waar ik woensdag tot vrijdag ook last van had. Ik blijf in de groep. Realiseer me al dat het geen super plaats is waar ik op dat moment rij. Aan de voet van de Jaufenpas ga ik even plassen en besluit mijn weg solo te vervolgen en proberen te genieten van de omgeving en het evenement. Mijn hartslag is veel hoger dan normaal bij dit vermogen. Ik blijf afleiding zoeken in de prachtige omgeving. In de afdaling geen enkel risico genomen en rustig naar beneden. Ik haal mensen in, maar word ook door mensen ingehaald. Per saldo blijft mijn positie gelijk.

Aan de voet van de Timmelsjoch heb ik weer wat adem en voel ik me beter. Ik begin vrij rap en denk dat misschien onder de 8u eindtijd nog mogelijk is. Na een tijdje begin ik het wel erg warm te krijgen en gaat het goede gevoel weer weg. Het is ook gewoon ver :). Ik stop een paar keer en blijf tegen mezelf zeggen dat ik moet genieten van de omgeving als je niet kan genieten van het fietsen. Eenmaal boven op de Timmelsjoch (de laatste 8km gingen overigens weer best prima) realiseer ik me dat de finish in zicht is. Ik ben blij dat het er zo goed als opzit. Ik stort mezelf naar beneden en rol na 8u en 6min over de streep op een plek ergens rond de 180.

De cyclo is prima georganiseerd qua bevoorrading en randorganisatie. Maar ik vind dat de organisatie toch wel in grote mate tekort schiet qua veiligheid van de renners, m.i. het belangrijkste punt in een cyclo. In de aanloop naar de Kuhtai zijn er toch zeker al 100 man tegen de grond gegaan, alleen al wat ik heb gezien. Daarnaast staan gevaarlijke punten in afdalingen heel slecht aangegeven. Van mij mag er best een bordje staan bij een koeienrooster net voor een tunnel. Die zie je namelijk heel laat aankomen, zeker met 100km/h. Hetzelfde bij de Jaufenpas afdaling. Daar zijn ook een drietal bochten die toch wel extra aandacht mogen krijgen met een extra bordje.

Inmiddels kan ik me helaas ook in de ziekenboeg melden met een virusje. Het zat er na 1,5 week kwakkelen en een kapot ventilatiesysteem op het werk wel een beetje aan te komen. De teleurstelling en zure nasmaak overheersen nog. Maar volgens mij zou ik niet ik zijn als ik geen gebruik zou maken van deze ervaring om die ORM in de toekomst eens gruwelijk op z'n donder te komen geven met realisatie van mijn doelstelling :).

Gebruikersavatar
Thierry le Brun
Prince of Spain
Berichten: 10706
Lid geworden op: vr 26 mei 2006 07:12
Fiets: Wilier,Giant,Stevens
CTWT-lid: Ja
Locatie: Harderwijk

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Thierry le Brun » do 01 september 2016 09:40

Sicillian schreef: de Froome-style. Side-note: Ik had de professor die zogenaamd "bewezen" heeft dat die houding niet sneller gaat graag willen laten meekijken. Ik vind dit een erg gevaarlijke stijl en besluit daar niet aan mee te doen.
bij ons in de groep zijn er ook al malloten die zo naar beneden denken te mogen gaan. die worden vriendelijk doch dringend verzocht daar direct mee op te houden.
en dan praat ik over Veluwse recht toe- recht aan afdalingen van 2-5% tegen 60-65 per uur .
Sicillian schreef: In de aanloop naar de Kuhtai zijn er toch zeker al 100 man tegen de grond gegaan, alleen al wat ik heb gezien.
weet niet of een organisatie daar iets aan kan doen. Dat ligt m.i. toch aan instelling deelnemers. overige punten kan een organisatie idd wel beter aangeven.
trainen doe ik zelden, fietsen des te meer

Gebruikersavatar
Metor
Moderator
Berichten: 7668
Lid geworden op: do 25 mei 2006 22:10
Fiets: Scott Addict; Viner

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Metor » do 01 september 2016 13:21

Genoeg leesvoer maar nog geen bocht-tot-bocht verslag ;-)

Vorig jaar spontaan besloten om mee te doen aan de ORM, met als doel om mijn tijd van 2011 te verbeteren. Ik wist dat het ontzettend moeilijk zou zijn gezien ik toen nagenoeg perfect naar mijn mogelijkheden heb gereden.
Helaas verliep de winter van 2015 en de rest van de voorbereiding in 2016 alles behalve vlekkeloos, gevolg: minder kilometers (al door woon-werk nog wel het nodige), maar 3 heuvelritjes en geen berg gezien. Tja, dat is alle behalve de formule om mijn toptijd van 2011 te overtreffen. Dus al snel het doel bijgesteld naar sub 9 uur, wat al uitdagend genoeg is.

De weken vooraf aan de ORM had ik continue stramme benen en daarom de laatste 2 weken voor de ORM 1 van de lastigste beslissingen voor een fietser genomen, zoveel mogelijk rusten. Tegen de wetenschap van supercompensatie in maar besloten om zo uitgerust mogelijk af te reizen en het aangedurft om rust te nemen en slechts enkele rustige korte ritjes gemaakt.
Samen met Peter en Aksel de dagen vooraf kunnen wennen aan de bergen. De Timmelsjoch op de 1e dag was alles behalve een fijn weer zien. Ik kroop omhoog en geen power in de benen. De dag erna de Gletscherstrasse op en begon wat power in de benen te krijgen. Zaterdag alleen spelen in het dal naar Vent en dan op zondag maar zien.

Vooraf met Aksel de taktiek afgestemt. Mijn eigen tempo de Kuhtai op, hopelijk niet veel achterstand op de top om Aksel in de afdaling weer bij te halen en dan samen de Brenner op in 1 groep. Bij de Jauffen zouden dan onze wegen scheiden gezien hij simpel weg harder omhoog rijdt en ik mijn eigen tempo wilde gaan rijden op de Jauffen en Timmel. Daarbij had ik de keuze gemaakt om de Jaufen ook nog op reserve op te rijden om zo de Timmel nog sterk te kunnen finishen.
Na een korte nacht stonden we om 6:15 al behoorlijk ver achterin het startveld en samen met Aksel kop over kop die 34km afgeracht door van groep naar groep te rijden. Helaas waren we Peter al na 3km ofzo kwijt…

De Kuhtai ging soepel en in eigen tempo op gereden en af en toe wat harder gereden om Aksel in het zicht te houden. Voordat ik het wist was ik boven en door de perfecte bevoorrading van Inky kon ik de post boven op overslaan. In de afdaling die zeer rap was haalde ik Aksel bij en samen in de groep de aanloop naar de Brenner en de klim zelf opgereden. Het plan was tot hier dus perfect uitgevoerd!

Een korte stop boven op en rap naar beneden met een groepje waar toch iedereen wel wat werk deed. Dus voordat ik er erg in had begon de ORM dan ook echt, de Jaufen was al aan de beurt. Gelijk reed Aksel bij me weg en mijn eigen tempo opgezocht. Lang leve de beschutting van de bomen want het begon al aardig warm te worden. Ook nu was ik voor mijn gevoel in no-time bij de bevoorrading en daarna die laatste vervelende kilometer naar de top. Er waren daar de nodige toeschouwers wat fantastisch is voor de beleving van deze cyclo. De afdaling van de Jaufen is technisch en ik daalde voor mijn gevoel voor geen meter. Met als gevolg dat ik een bocht niet lekker nam en inschatte en zo over de kop in de berm belande. Gelukkig geen fysieke schade en gelijk weer op de fiets gesprongen. De rest van de afdaling met behoorlijk samen geknepen billen gereden en was blij dat de klim naar de Timmel begon. (al was mijn daaltijd volgens Strava toch ook weer niet slecht, zelfs met val…)

Het begin was pittig, steil genoeg en warm en de vermoeidheid was al merkbaar. Al begon ik daar vele andere in te halen en merkte dat het toch nog vrij goed ging. Op het tussen stuk het buitenblad erop gegooid en aan het stoempen geslagen. De laatste paar kilometer met de haarspeltbochten zijn voor iedereen een verschrikking al zat ik flink minder stukken dan vele om mij heen. Ook nu ging dat voor mijn gevoel nog prima en toen ik de tunnel binnen reed wist ik dat mijn doel van sub 9 uur wel gehaald zou worden maar mijn tijd van 2011 niet. De rest van de klim weer stoempen op het buitenblad en mezelf met toch wat lichte angst in de afdaling van de Timmel gegooid. Op de Mautstelle Rik nog bijgehaald die ik sinds de Brenner niet meer heb gezien en samen richting Solden.

Het ontvangst in Solden is simpelweg geweldig en Aksel stond al klaar om me te onthalen op de finish. Dit keer wel moe maar beduidend minder verrot dan in 2011. Wel 11 minuten trager dan doen maar met 8u51 mag ik zeker tevreden zijn.
Ik wil iedereen bedanken voor de prachtige en gezellige dagen daar, het was een top arrangement vanuit CTWT met fantastisch gezelschap!

Gebruikersavatar
EvertS
Kinderfiets
Berichten: 189
Lid geworden op: wo 08 januari 2014 19:54
Fiets: Dogma F8
CTWT-lid: Ja

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door EvertS » vr 02 september 2016 17:36

Timmel aan mijn zitvlak.

Dit moest een van de hoogtepunten van het jaar worden. Veel getraind voor de ORM met de nodige hoogtemeters, in de voorbereiding. Doelstelling was onder 9.30 uur finishen.

De dag voor de ORM kwam ik terug van een klein ritje naar Vent en had een grote Timmel aan mijn zitvlak. Dat voelde niet goed voor de dag van morgen. Daarom maar even naar een arts gegaan. Hij gaf me meteen een spuit en sneed de bult open.
Toen bij de Apotheek aan voor 4 verschillende soorten pillen antibiotica. Hier wordt je lichamelijk niet beter van, heb ik gemerkt.

Ik voelde me helemaal al niet lekker. Nog wel wat gegeten en op tijd naar bed. Morgenvroeg maar afwachten hoe ik me zou voelen na de ingreep en antibiotica.
Op tijd naar start vak met Hans die voor een straffe tijd ging. Ik voelde me goed, tenminste dat dacht ik omdat ik in 37 min en in D1 bij de voet van de Kuhtai was. De 1e klim van 18 km liep goed, in 1.22 was ik boven. In de afdaling als een speer naar beneden met 93 km op de teller .
Aangekomen bij de Brenner heb ik groepje opgezocht. Dit voelde niet lekker. In eerste instantie dacht ik dat het door het tempo kwam maar achteraf waren het de medicijnen die me opbraken. Ik ging me steeds beroerder voelen in mijn maag.
Op de Jaufenpas een mooie lopen de klim, ging het niet goed en op de Timmel al helemaal niet meer.

Onder de 10 uur zat er helaas niet meer in. Met uitrijden was ik al heel blij mee.
Ik kwam helemaal gesloopt binnen in een eindtijd van 10.49.13.
Ik ben blij dat ik voor de ingreep toch een paar fantastische dagen heb gefietst, in een schitterde omgeving
Bas en Ingrid, nogmaals bedankt voor de organisatie en verzorging

Het waren een paar top dagen behalve de laatste dag dan :-(
PS: MEG ik ben toch echt voor je gefinished ;-

Gebruikersavatar
MEG
Moderator
Berichten: 14083
Lid geworden op: wo 24 mei 2006 20:52
Fiets: Red Bull Pro SL 300
CTWT-lid: Ja

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door MEG » vr 02 september 2016 18:02

EvertS schreef: PS: MEG ik ben toch echt voor je gefinished ;-
Dat heb ik ook nooit ontkend. ;-)
Maar ik had inderdaad 10:49:57,2 als eindtijd.

Gebruikersavatar
Goudhaantje
Alu Racefiets met Carbon achtervork
Berichten: 1048
Lid geworden op: ma 13 augustus 2012 11:37
Fiets: Specialized Tarmac

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Goudhaantje » vr 02 september 2016 18:22

Voor de liefhebbers, hier mijn bocht tot bocht verslag. En zoals jullie inmiddels weten, ben ik nooit kort van stof. :roll:

De Ötztaler Radmarathon, de koningin der cyclo's, zoals Ils van der Moeren deze cylo noemt, moest het hoogtepunt van mijn wielerjaar worden. Het hele jaar hard voor getraind. Er staan echter nogal wat toprensters aan de start, dus een podium zou er sowieso niet inzitten. Ik wist niet goed wat te verwachten. De gemiddelde snelheden liggen erg hoog. Ik kon mij niet voorstellen dat ik dat zou rijden. Ik hoopte te finishen in 9 uur en zeker niet langer dan 10 uur. En heel misschien zou ik mijzelf verbazen?

Donderdagmiddag kwamen we aan in Oetz waarna we na een lichte lunch de Kuhtai hebben verkend. Poeh, dat viel niet mee. Het was al verschrikkelijk warm en met een lunch in de buik, hoe licht ook, klimt het nooit lekker. 1:20. Dat kon een stuk sneller. Wel fijn om te weten hoe de klim loopt. Ik kende van het hele traject alleen de Timmelsjoch en dat was alweer twee jaar geleden.

Qua voorbereiding was ik weer een en al twijfel. Al vanaf zondag alleen nog maar hele lichte trainingen gedaan. Dus, voor de kenners van het trainen met vermogen, mijn TSB was nogal gestegen. Twijfel, twijfel, twijfel. Was ik nu niet té uitgerust. Maar nu nog intensief trainen was ook geen goed idee. Vrijdag nog een ritje naar Vent gedaan (en daar een paar CTWT'ers tegengekomen) en zaterdag ook nog een stukje heen en weer gereden.

Omdat ik niet zo'n goede starter ben, wilde ik graag goed vooraan starten om niet teveel achteraan te geraken op de Kuhtai en in een goede groep te komen op de Brenner. Nooit geschoten is altijd mis, dacht ik, en dus waagde ik een mail aan de organisatie of ik in startvak 1B mocht starten. Wat een verrassing toen ik de bevestiging kreeg. Ongelooflijk blij en ook wel erg trots! :oke:

's Nachts redelijk geslapen. Om 4 uur ging de wekker. Gelukkig niet zo bloednerveus als anders en zelfs een beetje kunnen ontbijten. Ongeveer 10 over zes vertrokken we. Mijn vriend mocht wel gewoon aansluiten in het grote startvak, maar hij had ook wat minder ambities. Uitrijden zou voor hem al geweldig zijn.

Richting Oetz vond ik erg stressvol. Al vlak na de start was de eerste valpartij. Drie man op de grond en de eerste bidons om te ontwijken. Vervolgens nog een paar keer vol in de ijzers. Brrr. :kots: De verkeersdrempels vond ik wel slim aangegeven. De organisatie had er gewoon brandweerwagens opgezet met de zwaailichten aan. Niet te missen! Overigens heeft mijn vriend geen enkele valpartij gezien. Omdat ik niet zo'n held ben in het peloton, houd ik veel te veel afstand, waar anderen gretig gebruik van maken. Tegen de tijd dat we aankwamen in Oetz reden er dan ook al honderden wielrenners voor mij. Veel daarvan vielen bijkans stil op de klim en dus moest ik meteen alweer heel veel wielrenners inhalen. Irritant! :ass: Ik was echter blij dat het klimmen begonnen was en dat ik de afdaling overleeft had.

De Kuhtai ging stukken beter dan de donderdag ervoor. Erg lekker zelfs. Het steile stuk bij de tunnel leverde geen enkel probleem op. Ik was helemaal in mijn element. Gelukkig ook niet al teveel beesten op de weg. Ik werd ook nog enthousiast begroet door Ingrid. Leuk! 1:11. Op de top snel een bidon gevuld en de afdaling in. Man, wat was die gaaf zeg! Nog nooit zo lekker gedaald. Een hele brede weg en goed asfalt. Uiteraard daar mijn snelheidsrecord verbroken. Helaas niet de 100 aangetikt. Mijn teller bleef hangen op 91,8. Wellicht heb ik mijn gewicht ook niet mee.

Vervolgens had ik maar één doel: in een goede groep de Brenner op. Ik kwam aan het einde van de afdaling wel in een lekker groepje, maar moest regelmatig een flinke inspanning leveren om bij te blijven (na verschillende bochten). De groep groeide flink aan en tegen de tijd dat we Brenner op draaide bestond deze denk ik wel uit zo'n 150 renners, wellicht nog wel meer. Het tempo lag behoorlijk hoog en met de wattages die ik moest trappen begon ik mij wel wat zorgen te maken. Het ging echter makkelijk. Ik was wel bang dat de groep zou breken, dus reed ik zoveel mogelijk naar voren. Toen de klim wat afvlakte, daalde echter ook het tempo en dus was het vervolgens lekker meepeddelen. Op het wat steilere stuk aan het eind brak het hele peloton op en kwam ik weer min of meer alleen te zitten. Ook de Brenner in 1:11 gedaan. Bij de bevoorrading snel twee bidons gevuld en een reep in mijn mond gedouwd. Hup de afdaling in. Daar vond ik een aantal galante Italianen die mij op sleeptouw namen en zelfs een keer een duwtje in de rug gaven toen ik even een gaatje liet vallen. Zo zijn die Italianen dan ook wel weer. :oke:

Op de Jaufen had ik het ineens wat minder naar mijn zin. Ik haalde ook niet meer de gewenste wattages. Het was niet zo dat ik niet harder kon, maar mentaal had ik even een kleine dip. Halverwege mijzelf dan ook even vermanend toegesproken en weer wat harder doorgetrapt. Wederom bij de bevoorrading twee bidons gevuld en een paar cola (pepsi, bah!) achterover gegooid. Vervolgens nog een klein stukje naar de top. Geloof het of niet, maar ook de Jaufen heb ik in 1:11 gedaan.

Ik was goed voorbereid op het slechte (belgische) asfalt en daalde dus zeer oplettend. Het viel mij echter 100% mee. Qua dalen had ik echt een topdag. Zelfs van deze afdaling genoot ik met volle teugen. Nog wel langs een ongeluk gereden, maar zelfs dat verminderde mijn daalgenot niet.

En toen nog de Timmel. Om niet teveel aan te hikken tegen die hele lange klim van 29 km deelde ik de klim op in twee delen. Eerst naar ongeveer 1600 meter waar het vlakkere gedeelte begint en vervolgens het tweede deel naar de top. Het was warm in het dal, maar ik had er gelukkig niet heel veel last van. Ik had ook van die speciale armstukken die je moeten beschermen tegen de zon en de hitte. Of het ook echt helpt? Ik hield mijzelf maar voor dat het steeds een beetje koeler zou worden. Wel probeerde ik zoveel mogelijk links van de weg te rijden en niet te dicht langs de stenen wanden. Die wanden voelden namelijk als ovens, zo heet. En verder drinken, drinken, drinken en mijzelf niet nat laten spuiten! Rustig, steady blijven klimmen. Dan komt er vanzelf een eind aan. Ik kwam nu regelmatig langs uitgeputte renners die stilstonden, vooral in de tunnels. Ik voelde mijzelf gelukkig nog steeds heel goed. Al trapte ik natuurlijk allang niet meer de gewenste wattages. Ik deed echter ook geen extra moeite. Ik was allang blij met hoe het ging. De hele dag heel veel gedronken en ook heel veel gegeten. Vooral gelletjes. Ik vertrok denk ik wel met een kilo voer in mijn achterzakken. Gelukkig werd dat gaande weg steeds minder.
Bij de bevoorrading halverwege weer twee bidons gevuld en zelfs een plas gedaan. Dat heb ik nog nooit gedaan tijdens een cyclo. Heel erg goed gedronken dus!

Het tweede deel viel mij heel erg mee. Eigenlijk ging het prima. Daar zelfs nog twee dames ingehaald. 8) Op het eerste gedeelte ook al een dame ingehaald (met haar haas). Op de Timmel ben ik dus nog van positie 15 naar 12 gestegen. Ik was natuurlijk wel erg blij toen ik bij de tunnel kwam. Even vlak en heerlijk koel. Daarna nog een heel klein stukje en toen de afdaling in. Oh, wat ging dat weer geweldig. Volle bak natuurlijk. Het hele kleine klimmetje bleek ook nog eens helemaal geen 200 meter te zijn, maar eerder 100 of 150. Dus ik was in een zucht bij de Mautstelle. En toen volle bak richting Sölden. Bijtrappen waar ik kon. In Sölden er nog alles uitgeperst en in 8:38 over de finish. Waanzinnig blij. Dat had ik nooit gedacht. Wat een mooie tijd. Wat ben ik ongelooflijk trots! En nu ben ik dus helemaal verslingerd geraakt aan deze geweldige cyclo. Volgend jaar weer!

Helaas heeft mijn vriend de route niet kunnen uitfietsen. Bij de bevoorrading op de Jaufen mocht hij niet verder en moest de bus in. Erg jammer. Hij was nog extra teleurgesteld omdat de tijden blijkbaar naar beneden waren bijgesteld. Hij had verwacht net nog voor de limiet daar te zijn. Vreemd.

Gebruikersavatar
Ottie
Carbon Racefiets
Berichten: 3682
Lid geworden op: vr 13 april 2007 09:40
Fiets: Bulls Alpine Hawk Tm
CTWT-lid: Ja
Locatie: Nijmegen

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Ottie » vr 02 september 2016 21:01

Mooie verhalen en zó herkenbaar. Je zou bijna zin krijgen om hem nog een keer te rijden :oeps: :twisted: :ass:
Work hard, play harder! / Niet lullen maar fietsen!

Afbeelding

nicov
Fiets met zijwieltjes
Berichten: 139
Lid geworden op: ma 11 mei 2009 19:25
Fiets: Canyon Ultimate CF
CTWT-lid: Ja

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door nicov » za 03 september 2016 21:32

Mijn doel was om dit jaar sneller te zijn dan vorig jaar. De strategie die ik er bij bedacht had was om wat verder vooraan te starten, sneller de Kuthai op zodat ik in een snellere groep de Brenner op zou kunnen rijden. Daarna op de Jaufen consolideren en op de Timmel de echte winst pakken. Daar werd ik vorig jaar gesloopt door de hitte.

Het eerste deel van de tactiek pakte goed uit, het tweede deel minder. 3 minuten eerder over de start, 1 minuut sneller naar Oetz gedaald en de Kuthai lekker naar boven gereden. Bij Ingrid nog even gestopt voor verse bidons en wat repen (top service!). Met deze korte stop toch al 4 minuten voor op vorig jaar. De stop op de top kon ik overslaan en begon zo met 10 minuten voorsprong aan de afdaling. Beneden in Kematen kon ik aansluiten bij een mooie groep die tot boven op de Brenner bijna bij elkaar bleef. Na weer een korte stop met 20 minuten voorsprong naar beneden. Daar achter een grote duitser naar de voet van de Jaufen. GoodRiddance kwam voorbij en vroeg hoe het ging. Nou,.. het ging al iets minder. Het ging steeds minder, en boven op de Jaufen had ik nog maar 15 minuten voorsprong.

Op de Timmel begon de echte ellende, het liep voor geen meter. Bij een korte pauze op de vangrail kwam ik MEG nog tegen. Die had het ook zwaar, maar ging toch beter dan ik. Het ging nog slechter dan vorig jaar en moest veel van de fiets. Benen zaten continue tegen de kramp aan. Onderweg de hoop op een betere tijd dan vorig jaar maar opgegeven. Eindelijk boven op de Timmel dacht ik dat ik 10 minuten achter lag op vorig jaar en heb toen og evenrustig m'n armstukken aan gedaan en ben naar beneden gegaan. Uiteindelijk 10 minuten langzamer dan vorig jaar dacht ik, maar dat bleek maar 2 minuten te zijn, dit jaar 11.13 . Ik was zo moe op de Timmel dat ik de acht minuten die ik na officiele start over de mat ging was vergeten.

Ik het nog even nagekeken, maar ik heb 3,5 uur gedaan over de Timmel, waarvan 40 minuten gestopt. Op het eind had ik een ritme van 10 minuten fietsen en 2 minuten zitten.

Het blijft een mooie tocht en ik ga zeker nog een keer teurg.

Gebruikersavatar
harrebas
Carbon Racefiets
Berichten: 2651
Lid geworden op: zo 28 mei 2006 20:15
Fiets: Wilier Cento1AIR
Locatie: Purmerend

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door harrebas » za 03 september 2016 22:07

Mooie verhalen en prachtige prestaties :oke: Genieten. Het is en blijft de mooiste cyclo die ik ooit gereden heb. Blij dat ik twee jaar geleden in de stromende regen de Timmel op en af mocht want deze beestachtige temperaturen zijn killing. Iedereen gefeliciteerd met zijn of haar prestatie. En degenen die teleurgesteld zijn kunnen zich hopelijk weer gauw herpakken.
Plannen 2017: 20/25-5 Tour de Kärnten, 2-7 Marmotte Alps, 27-8 Marmotte Pyrenees(more to come)

Gebruikersavatar
vinc
Carbon Racefiets
Berichten: 2149
Lid geworden op: vr 26 mei 2006 08:34
Fiets: c60|m10|tcx|xtc27.5
CTWT-lid: Ja
Locatie: Den Haag

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door vinc » za 03 september 2016 22:08

Ik kijk terug op een paar mooie, gezellige en leuke fietsdagen. M'n doel voor de ORM was beperkt tot uitrijden maar doordat ik onvoldoende fit was, veel te weinig kilometers en wat teveel kilo's, besloot ik bovenop de kuhtai om te keren. Na de snelle afdaling samen met Arjan teruggefietst naar Sölden. Ik kom er nog eens terug in een betere conditie voor een echte poging.

Dank aan allen en Bas in het bijzonder!

Gebruikersavatar
Jan Willem
Carbon Racefiets
Berichten: 7353
Lid geworden op: vr 28 december 2007 13:21
CTWT-lid: Ja
Locatie: Amstelveen

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Jan Willem » do 08 september 2016 09:51

Vooraf erg veel lol gehad en lekker gefietst met de CTWTers. De voorbereiding liet wat te wensen over en niet echt een idee hoe ik de afstand zou verteren. Dat zorgde er wel weer eens voor dat ik nerveuzer was dan anders.

's Ochtends langs het startvak gereden en aangesloten bij o.a. Peter en Marcel. Redelijke relaxte sfeer en ik werd er gewoon tussen gelaten. Na het startschot gebeurde er niks. Even wachten tot de boel op gang komt.
Richting Oetz lekker door het peleton crossen en opschuiven naar voren zonder al te veel inspanning. Bij het begin van de Kuthai vol in de ankers voor iedereen die stil gaat staan om een jack uit te doen (handig met 3000 man die achterop komt). De Kuthai relaxed opgereden en een tijdje met Peter samen gereden. Na een plaspauze was die even vooruit en kon hij vast bij Ingrid aangeven dat ik er aan kwam. Die stond boven aan de Kuthai met verse bidons en de CTWT vlag :oke:
Dan vol in de afdaling met bizarre snelheden. Met een grote groep de Brenner op. In het begin gaat het veels te hard. De onregelmatige stukken worden hard omhoog gereden. Net als ik denk dat ik me maar uit laat zakken begint het saaie stuk van de Brenner en kan ik gewoon relaxed in de groep meerijden. Peter en Evert zitten ook in deze groep, maar Evert zie ik even later niet meer terug.
Na de verzorging samen met Peter de afdaling richting de Jaufen in. Niemand wil overnemen dus doen wij lekker wat werk. "Ik zet Peter af bij de Jaufen" en neem na een wat enthousiast begin wat gas terug (we moeten straks nog de Timmel op tenslotte).
Ook de Jaufen loopt nog wel aardig, maar de km's en de warmte beginnen wel te tellen.
In de afdaling van de Jaufen wordt het steeds minder. Ik daal als een krant en zit verkrampt op mijn fiets. Op de Timmel gaat het dan echt minder. De warmte is te veel. Ik moet echt een paar keer van de fiets om mijn oververhitte motortje af te laten koelen. Iemand afgevoerd zien worden in de ambulance helpt ook niet echt. Rustig aan doen maar. Op mijn lichtste verzet wordt het een slijtageslag.
Eindelijk boven kan ik gaan dalen. Ik zit zo kapot dat ik niet meer hard durf te gaan en neem geen risico's. Na de Mautstelle daal ik Solden in. Yeah!!! Hehe! Ik spot Ingrid in het publiek dat iedereen met luid applaus binnenhaalt.
Met iets meer dan 10 uur en een kwartier geen geweldige tijd, maar meer dan tevreden. Meer zat er vandaag gewoon niet in.

Al met al een geweldig evenement en een top tijd gehad met de CTWTers. :oke:

Gebruikersavatar
Jan Willem
Carbon Racefiets
Berichten: 7353
Lid geworden op: vr 28 december 2007 13:21
CTWT-lid: Ja
Locatie: Amstelveen

Re: Ötztaler Radmarathon 28 augustus 2016

Bericht door Jan Willem » do 13 oktober 2016 09:51

Wat oude data naar Strava geupload. Zie nu dat ik de KOM heb op het klimmetje naar het appartement :)

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Jan Willem, Kestrel2007 en 1 gast